Ziall- Rozdział II

Środa]

   Dzisiaj miałem to całe USG Dopplerowskie. Ciekawe co mi było? Mam nadzieję że nic poważnego.
   Co do wczorajszej sytuacji, nie miałem kiedy porozmawiać z Niall'em. Wciąż do mnie nie docierało że odwzajemnia moje uczucia. To było zbyt piękne żeby było prawdziwe.
 -panie Malik? Jest pan gotowy?- w drzwiach pojawiła się pielęgniarka
 -Taaak...proszę do mnie mówić po imieniu. Jestem Zayn- uśmiechnąłem się przyjaźnie.
 -Dobrze, Zayn. Musisz na to badanie jechać wózkiem.
 -Wózkiem?- zdziwiłem się.
 -No tak. Takie procedury- oznajmiła wjeżdżając do sali wózkiem inwalidzkim.
 -Ok, jak trzeba to trzeba- westchnąłem i usiadłem, dziwnie się czując pchany przez kobietę.
   Po zrobieniu USG wróciłem do sali. Miałem nadzieję że to nic poważnego, co wpłynie na moje dalsze życie i karierę. Jak bardzo w tamtym momencie się myliłem...
   Godzinę po badaniu, do mojej sali wszedł lekarz. był w podeszłym wieku jego włosy już siwiały, miał mnóstwo zmarszczek na twarzy i prostokątne okulary na nosie. Na nieskazitelnie białym fartuchu, zwisał stetoskop, a w rękach trzymał moje wyniki. Minę miał bardzo poważną. Usiadł obok mojego łóżka na krześle dla odwiedzających i spojrzał mi prosto w oczy.
 -Panie Malik...nie mam dobrych wiadomości o pańskim zdrowiu. Są bardzo złe.
 -To znaczy?- spytałem lekko zdenerwowany przygryzając wargę.
 -Ma pan zaawansowanego raka trzustki. Pojawiają się przeżuty, jest złośliwy.
 -Mam r-raka trzustki...?- zająknąłem się patrząc na niego otępiałym wzrokiem.
 -Przykro mi, ale tak- potwierdził- wszystkie objawy się zgadzają i zdjęcie USG.
 -Ale to da się wyleczyć czy coś...prawda?- spytałem.
 -Owszem, raka tego likwiduje się wycinając trzustkę w pierwszych dwóch miesiącach odkrycia. A pan choruje już około trzech i ma pan przeżuty- odpowiedział- można również zacząć terapię Chemią, ale nie wiem czy to się na coś zda.
 -Czyli ja...umieram?- wydusiłem.
 -Nie chcę panu robić niepotrzebnych nadziei. Umiera pan. Możemy na razie osłabić dolegliwości związane z chorobą do kilku procent, ale później one również przestają działać.- odparł.
 -A ile mi jeszcze zostało?
 -Myślę że około pół roku, ale dokładną diagnostykę  pokaże dopiero badanie EUS - powiadomił mnie.
 -A jak długo będę w stanie...śpiewać z zespołem?
 -Nie powiem  dokładnie. To zależy od tego jak rak szybko się rozwija i jak wielkie będą dolegliwości. Na koniec wrócą mdłości, bóle,  mocne zmęczenie i nawet może pojawić się to że nie będzie pan w stanie jeść. ale to dopiero będzie się działo stopniowo, gdy leki będą tracić na sile.- powiedział cicho- Będzie pan musiał się u mnie wstawiać co dwa tygodnie na kontroli.
 -Rozumiem...-mój głos lekko zadrżał.
 -Naprawdę mi przykro. jest pan bardzo młody...- wstał i skierował się do wyjścia, kiedy zatrzymałem go.
 -Czy może to zostać to na razie między mną a panem? Nie chcę na razie powiadamiać nikogo z bliskich- poprosiłem.
 -Oczywiście. Obowiązuje mnie tajemnica lekarska. Przyślę za chwilę do pana pielęgniarkę, która weźmie pana na badanie EUS- zgodził się i wyszedł.
   Zostałem sam na sam z tą absurdalną wiadomością. "Mam Raka trzustki. Umieram. Na koniec będzie bardzo bolało..."- takie myśli przelatywały przez moją głowę tworząc bardzo czarne myśli. Co zrobi moja rodzina przyjaciele, a w szczególności Niall gdy się dowiedzą? Postanowiłem jeszcze przez jakiś czas trzymać swoje emocje na wodzy jak się dało co było bardzo trudne. Jadąc wózkiem na badanie(takie przepisy -,-) o mało się nie rozryczałem.

 [Wieczorem]

   Badanie EUS wykazało że zostało mi siedem miesięcy. To nie wiele, patrząc na rzeczy, które jeszcze nie zdążyłem jeszcze zrobić...gdy tylko zostałem sam wybuchłem niepohamowanym płaczem. Nawet najbardziej  silny psychicznie mężczyzna nie wytrzymał by i zrobił to samo co ja. Chociaż miałem ochotę jeszcze porozwalać rzeczy na około mnie, by dać upust emocjom, ale powstrzymałem się. To by była wielka głupota.
   Właśnie siedziałem zakryty po pas kocem z Niall'em i Harry'm grając w karty,którym wcisnąłem kit że nic mi nie jest że to zwykły wirus mnie złapał. Jutro już mnie wypuszczali, z mnóstwem leków, które musiałem niezauważalnie przemycić do domu, tak aby nie zauważył ich Nialler, tak jak ostatnio mój pamiętnik.
   Harry w końcu postanowił wrócić do domu, zapewniając że przyjedzie po mnie jutro w południe.
   Zostałem w końcu sam na sam z Horan'em. Spojrzał na mnie niepewnie. Posłałem mu najpiękniejszy i najcieplejszy uśmiech jaki umiałem. Tak mi było wstyd że okłamuje go stanem mojego zdrowia...
 -Niall...co do wczorajszej naszej rozmowy za nim nam przerwano...
 -To że lecimy na siebie nawzajem...?- wypalił rumieniąc się.
 -Czyli ty naprawdę...- nie dokończyłem, wpatrując się w piękne fiołkowe oczy przyjaciela.
 -Tak,Zayn- potwierdził.
 -To znaczy...jak bym teraz...cię pocałował...to by nie było niewłaściwe?- spytałem zacinając się.
 -Całkowicie właściwe- szepnął.
    Dopiero teraz zauważyłem że jesteśmy ku sobie pochyleni tak że między nami była niewielka przestrzeń. Z mojej głowy wyparowały wszystkie myśli, zostawiając tylko pustkę, gdy zatonąłem w błękicie jego tęczówek. Delikatnie dotknąłem jego policzka, muskając kciukiem jego dolną wargę, bojąc się że blondyn zaraz zniknie, a to okaże się jednym wielkim wybujałym snem. Nadal tu był i przysunął się bliżej, spoglądając na mnie nieśmiało z pod rzęs.
   Ciekawe czy jego usta smakują tak jak sobie to niejednokrotnie wyobrażałem?
   Oparłem swoje czoło o czoło Niall'a, chcąc zapamiętać tę chwilę jak najlepiej. Był taki śliczny i niewinny jak anioł...od kiedy ja wierzę w anioły? Nie mam pojęcia, ale on właśnie był jednym z nich.
   Bardzo powoli i prawie niezauważalnie dotknąłem jego warg ustami. Znowu je musnąłem tym razem pewniej i mogłem stwierdzić że smakowały jak najprawdziwsze brzoskwinie, soczyste i słodkie. Aż mi w głowie zawirowało, a serce zdawało się wyskoczyć z klatki piersiowej. Miałem nie małą chęć rzucenia się na niego. Kolejne muśnięcia, usta spragnione dotyku jego delikatnych warg. Nialler również zaczął się angażować w nasz pocałunek. Pocałunek za pocałunkiem.  Pożądanie za pożądaniem. Pragnienie za pragnieniem. Niall znalazł się na moim łóżku, kładąc ręce po obu stronach mojej głowy, a ja oplotłem go w pasie, całkowicie likwidując luki między naszymi ciałami. Przejechałem subtelnie po jego dolnej wardze, chcąc pogłębić pieszczotę, kiedy drzwi mojej sali otworzyły się z hukiem.
  Odskoczyliśmy od siebie jak oparzeni.
   Do środka wpadł roztargniony Hazza wcale nie zwracając na nas uwagi.
 -Widzieliście moje klucze od auta?! znowu je gdzieś zapodziałem!- zawołał.
 -Tu są głąbie-Niall wywrócił oczami rzucając kluczami w przyjaciela.- pojadę lepiej z tobą bo jeszcze zapomnisz jak się prowadzi.
    Zachichotałem.
 -Zbieraj się, idę odpalić silnik- rzucił ignorując poprzednią uwagę.
    Zamknął szybko za sobą drzwi.
 -Nie zanudzisz się gdy pójdę?- spytał farbowany.
 -Spokojnie mam jeszcze telefon i szkicownik- puściłem mu perskie oczko.
    Wstałem by się z nim pożegnać, a Nialler zdecydowanym ruchem przyciągnął mnie do siebie i namiętnie wpił się w moje usta, sprawiając że moje nogi zrobiły się miękkie. Wplotłem dłonie w jego miękkie włosy i oddałem pocałunek, po chwili odsunęliśmy się od siebie by zaczerpnąć oddech. Czułem euforię i podniecenie. o tak, ktoś na dole obudził się. Niall zachichotał widząc moją reakcję.
 -Idę, bo Harry zacznie się robić podejrzliwy, a wystarczy że o mało nas nie zobaczył całujących się- odezwał się i wyszedł.
   Po chwili wyciągałem telefon.

   'Przejdziesz się jutro ze mną na miasto?'

   Wysłałem do irlandczyka. Ledwo wyciągłem szkicownik i ołówek, kiedy dostałem odpowiedź.
   'Oczywiście:) Mam to traktować jako randkę? :P'
 
   'No pewnie! nie będziesz się nudził ;D'

   'Już się nie mogę doczekać xx'

   'Ja też :D dobranoc!'

   'Dobranoc :**'

   Głupia minka na końcu, a moje serce momentalnie przyspieszyło, przypominając sobie jego pocałunki...


 [Czwartek}

   Nie przespałem prawie całą noc, myśląc o mojej przyszłości. Jakie to dziwne mieć świadomość że się umiera...to takie nierealne. Jak by to mnie nie dotyczyło. Chociaż za nie długo miałem zostawić moich bliskich, przyjaciół i fanów...zaśpiewam na swoim ostatnim koncercie szybciej niż myślałem. Postanowiłem że będę korzystać z tych siedmiu miesięcy jak najlepiej. Bo co mi innego zostało?
 -Masz już wszystko?- spytał Nialler stojący w drzwiach.
 -Tak- powiedziałem wkładając ostatnią rzecz do torby i ruszając ku wyjściu.- Jedziemy do Nados! to szpitalne jedzenie jest paskudne...
 -Na pizzę- zgodził się blondyn puszczając mi oczko.
 -Fast food rządzi!- zawołałem.
   Wyszliśmy szybko ze szpitala, szturchając się nawzajem. Oblany słonecznym światłem z radością powitałem fanów, stojących na zewnątrz. Zatrzymaliśmy się przy nich dłużej, rozdając autografy, robiąc sobie z nimi zdjęcia i przy tym rozmawiając z nimi. Następnie Hazza podrzucił mnie i Niall'a pod nasz dom, a sam pojechał szybko do siebie tłumacząc że Lou pilnie go potrzebuje. Taaa z pewnością! :D
   Gdy tylko zamknąłem za sobą drzwi frontowe i zciągnęliśmy buty, przyssaliśmy się do siebie, kierując się powoli do salonu. Chwała że mieszkaliśmy sami!
   Pchnąłem irlandczyka na kanapę i znalazłem się nad nim całując go namiętnie. Nialler włożył mi ręce pod koszulkę i zaczął jeździć nimi po moich plecach. Jednak po chwili odsunął się.
 -Co z naszą randką?- spytał, przytulając mnie do siebie.
 -Pójdziemy, ale gdzie, to niespodzianka - odpowiedziałem zaciągając się zapachem jego perfum.
 -Proszę powiedz gdzie!- popatrzył na mnie słodkimi oczkami.
 -to nie działa na mnie. Niespodzianka- wyszczerzyłem się.
 -Nie dość że 'Bad Boy' to jeszcze tajemniczy...podoba mi się- mruknął.
 -Mi też się podobasz aniołku-odparłem.
 -Czyli jesteśmy razem?- upewnił się.
 -No ja myślę, kocie- szepnąłem całując jego szyję.
 -Lepiej tak nie rób...
 -Dlaczego?- spytałem zdziwiony.
 -Doprowadzasz mnie tym do szaleństwa- wytłumaczył obdarowując mnie krótkim pocałunkiem.
 -Ahhh...tak?- uśmiechnąłem się szeroko i odsłoniłem szybko jego brzuch.
   Pochyliłem się i zaatakowałem jego skórę, robiąc malinkę. Blondyn jęknął z przyjemności.
 -Zaaaayn!- zawołał.
 -Podoba ci się?
 -I to bardzo...ale myślę że to nie jest dobry pomysł...Modest...- odpowiedział.
 -A huj im do tego co robię- warknąłem.
   Nie zważając na protesty MOJEGO CHŁOPAKA, zacząłem robić kolejne malinki.
 -Jak Modest się dowie...
  -Na razie zajęty jest Larry'm- odparłem ściągając mu koszulkę- zawsze możesz powiedzieć że zrobiła ci to dziewczyna...
   złączyłem na chwilę nasze usta i po chwili przejechałem językiem, wzdłuż jego szczęki, docierając do ucha, które lekko przygryzłem, wywołując u Niall'a olejny przeciągły jęk. Spodobało mi się to. Połaskotałem go językiem w uchu, na co zachichotał.
 -Zaaaaayn...zciągnij koszulkę poz ją za chwilę z ciebie zedrę!- odezwał się.
 -To ją zdzieraj, czekam- zachęciłem go.
   Dwa razy nie musiałem powtarzać. Po chwili nie tylko nie miałem na sobie koszulki ale także Niall zdążył znaleźć się nade mną i przyssać się do szyi, robiąc sporą malinkę. Jęknąłem z przyjemności, jeszcze bardziej podniecony. Nie utrwała chwila kiedy zaczął dobierać się do moich spodni.
 -Wow, jaka brutalność zwierzaku!- zachichotałem.
 -Zwierzakiem to ja dopiero będę- odparł zciągając materiał z moich nóg.
   Zatrzymał się nad brzuchem, pieszcząc skórę mokrymi pocałunkami. Moje bokserki były już napięte do granic możliwości.
 -Niall- mruknąłem, mierzwiąc mu blond włosy- szalejesz z tą dzikością!
   Doprowadziłem go tym tekstem do nie pohamowanego śmiechu. Cały Nialler. Wtulił twarz w mój brzuch, łaskotając mnie oddechem. Wybuchłem śmiechem ponieważ w tym miejscu miałem największe łaskotki. I irlandczyk bezczelnie to wykorzystał.
 -Nialler! Hahaha! Zlituj się!- wydusiłem-Błagam! Hahaha...!
   Nagle przestał i wpił się namiętnie w moje usta, tym samym łapiąc mnie za krocze. Jęknąłem w jego usta, a on wykorzystując to ze rozchyliłem wargi wtargnął językiem, drażniąc moje podniebienie. Po chwili podjąłem jednak walkę o dominację.
 -Nawet nie wiesz jak mnie pociągasz, co kolwiek byś nie zrobił- wymruczał mi do ucha.
   po chwili zaczął ściągać zębami moje bokserki, aż w końcu zostałem zupełnie nagi. Zarumieniłem się lekko, ale irlandczyk w ogóle nie zwrócił na to uwagi, tylko zajął się moim kolegą, doprowadzając mnie na krańce szaleństwa. Tuż przed moim dojściem, spojrzał mi prosto w oczy i uśmiechnął się.
 -Kocham cię.
   W tym momencie zalała mnie największa fala nieziemskiej rozkoszy i wykrzyknąłem imię blondyna.
   Ale nie tylko to się wydarzyło w tym momencie.
   Rozległo się pukanie i do naszego mieszkania wszedł Louis.
   Niall zaskoczony, aż spadł z kanapy, a ja jednym ruchem zasłoniłem swoje krocze czerwonym polo Nialler'a, które było w pobliżu. Szatyn stał w drzwiach totalnie sparaliżowany widokiem z przed chwili. Horan był czerwony jak burak,a ja zastanawiałem się czemu w takiej chwili jak ta nie mogę stać się niewidzialny.
 -L-louis...? co ty tu robisz...?- wydusiłem w końcu.
 -Ch-chciałem spytać czy pójdziecie ze mną i Harry'm na miasto...ale widzę że jesteście nieco...zajęci- odparł dalej zszokowany.
 -My właściwie też mieliśmy iść...- powiedział cicho Nialler.
 -Właśnie widzę- Tommo w końcu doszedł do siebie.
 -Ugh...a mógłbyś iść na razie do kuchni? Zaraz przyjdziemy- poprosiłem.
 -Jasne gołąbeczki- zgodził się chichotając i zostawiając nas samych w salonie.
   Spojrzałem na Niall'a.
 -No to wpadliśmy- mruknąłem.
 -Prędzej czy później by się dowiedział. przynajmniej nie będziemy się tak z tym ukrywać jak on z Hazzą, chociaż i tak wszyscy o nich wiedzą- powiedział blondyn wstając z podłogi i pochylając się nade mną żeby musnąć moje usta.

     ___________________________________________________________________

heeeej!! kolejny rozdział za nami! mam nadzieję że podobał się wam jak poprzedni :D przepraszam za wszystkie błędy. Dzięki za wszystkie opinie dodające mi chęci na dalsze pisanie i za  ponad 6000 wejść *o* jesteście kochani! Nie wiedziałam że moje bazgroły będą miały takie zainteresowanie (:  4 KOMCIE  i kolejny rozdział w piątek za dwa tygodnie :D

pozdrawiam:
Payne'owa xx

Ziall- Rozdział I

[Niedziela]

   Wszedłem szybko do łazienki i zamknąłem drzwi na klucz. Podszedłem do mini wieży stereo, która stała na półce i włączyłem głośno piosenki The Script. O tak! uwielbiałem ich Miłością do tego zespołu zaraziłem również resztę chłopaków. Zacząłem "tańczyć" ściągając ciuchy i śpiewając w najlepsze kiedy rozległo się walenie o drzwi
 -Malik kurwa! ścisz to albo cofnę pozwolenie na mini wieżę w "tańczyć" ściągając ciuchy i śpiewając w najlepsze kiedy rozległo się walenie o drzwi. łazience!-wrzasnął Niall.
   Jak wiecie dzielę mieszkanie z Nialler'em mieszkanie. Tak jest po prostu lepiej, nie jest aż tak nudno. Ale są też minusy tego. Zresztą Lou i Harry też mieszają razem..ups...wkopałem ich! zapomnijcie o tym! Ale swoją drogą wielu z was wieży w Larry'ego Stylinson'a. Ja z Niall'em również. A z Liam'em to nie mam pojęcia jak jest...nie pytałem. No ale póki co, moi przyjaciele wypierali się ich "romansu" i twierdzą że to tylko "Bromance"...taaak z pewnością każdy z was słyszał o tej bajeczce, ale ja im w 100% nie wierzę. Otóż mam swoje powody. Jeden jest taki że niechcący wpadłem na nich po koncercie i byli sobą baaardzo zajęci, więc po cichu się wycofałem i nikomu o tym nie wspominałem.
   Blondyn znów zaczął walić pięścią w drzwi.
   Wywróciłem oczami i przewiązałem się niestety krótkim ręcznikiem w pasie i otworzyłem drzwi, wyparowując:
 -To zemsta za wczorajszy koncert Bieber'a! Po za tym jak mi zabierzesz wieże to ja później będziesz słuchał swojego ulubieńca?
 -W takim razie ja ci połamię płytę The Script!- zagroził, stojąc przede mną i marszcząc zdenerwowany nos.
 -Nie zrobisz tego, za bardzo lubisz ten zespół- powiedziałem pewnym głosem.
 -Ok, racja. Tylko się nie zdziw jak fani zaczną podziwiać twoje fotki z dzieciństwa- odpyskował.
   O szlak! Tego posunięcia nie przewidziałem...miałem mnóstwo dziwnych fotek z tamtego okresu.
 -Nie zrobisz tego!- jęknąłem.
   Wyszczerzył się, mierząc mnie z góry na dół z błyskiem w oku. Lekko się zarumieniłem.
 -No dobra ale to ostatni raz- odparł i odszedł zadowolony z siebie.
   Zamknąłem szybo drzwi i oparłem się o nie, odreagowując.
   Nie wspominałem o tym wcześniej, ale...no...zabujałem się w tym seksownym...Irlandzkim blondynie...i nigdy się o tym nie dowie! NIGDY! nie dopuszczę do tego.
   Nagle rozbolał mnie brzuch i mnie zemdliło. Szybko dopadłem  muszlę klozetową i zwymiotowałem.
   Czyżbym się zatruł nową potrawą Horan'a?
  I ten potworny ból brzucha...a przecież jutro mamy wywiad!
   Po kilu minutach wymiotowania odpuściłem sobie w końcu prysznic i poszedłem do pokoju, wchodząc do łóżka i zakrywając się całkowicie kołdrą. Nie utrwało kilkanaście minut kiedy do pokoju wpadł Niall.
 -Zayn, przejdziesz się ze mną do Nados?- spytał.
 -Nialler, nie dzisiaj, źle się czuję- odmówiłem, mimo że miałem wielką ochotę z nim iść.
 -Co się dzieje? - spytał z troską.
 -Chyba się czymś zatrułem- odpowiedziałem, wychylając się z pod pościeli
 -Aha. Jak się jutro będziesz się nadal źle czuł, to idź do lekarza po wywiadzie, ok?- powiedział.
 -Nie przesadzaj, to tylko wymioty. Zaraz mi przejdzie- westchnąłem wywracając oczami.
   Ale z drugiej strony to słodkie że tak się o mnie troszczył...
 -A skąd wiesz? może to jakiś tasiemiec do dupy ci się dobiera!- zażartował.
 -A idź ty!- zawołałem, rzucając w niego poduszką, którą miałem pod ręką.

[Poniedziałek]

   Jechaliśmy samochodem Louis'a na dzisiejszy wywiad w radiu  "BBC 1". Ukradkiem 'lampiłem' się w obiekt moich westchnień, kiedy nagle znów mnie zemdliło.
   Co jest do cholery?!
  Kopłem Nialler'a w kostkę ledwo powstrzymując się od zwymiotowania na wykładzinę samochodu.
 -Louis! Zatrzymaj natychmiast auto!- krzyknął blondyn, a gdy tylko zjechaliśmy na pobocze otworzyłem szeroko drzwi i wychyliłem się wymiotując.
 -Zayn? Dobrze się czujesz?- spytał niepewnie Liam.
 -Właśnie nie wiem co się dzieje... chyba złapałem jakiegoś wirusa- odparłem biorąc od Harry'ego chusteczkę, by wytrzeć usta.
 -To może idź dzisiaj do lekarza.
 -Też mu to wczoraj mówiłem- powiedział irlandczyk.
 -To już od wczoraj wymiotujesz?!- zawołał Louis.
 -Taaak...ale naprawdę mi nic nie jest. pójdę dzisiaj do lekarza- zapewniłem.
 -No mam nadzieję. Iść z tobą? - spytał Li.
 -Nie. Nie jestem dzieckiem.- i chwilę później znów zwymiotowałem.
 -Słuchaj, Malik może sobie dzisiaj odpuścisz ten wywiad? Nie najlepiej wyglądasz..- zaproponował Hazz
 -Mówiłem że nic mi nie jest!- zaprotestowałem, zamykając drzwi- Jedź Lou bo się spóźnimy.
 -Ok, ale jak byś znowu się źle poczuł  to mów- powiedział Tommo.
   Przytaknąłem, po chwili znów gapiłem się na zamyślonego Irlandczyka...

[wywiad]

   Usiedliśmy, grzecznie witając się z prowadzącym audycję radiową i słuchaczami. Nie ma to jak wywiad z samego rana.
 -A więc chłopcy, co wy na t żeby odpowiedzieć na kilka pytań od fanów?
 -Oczywiście. mogą pytać o wszystko- odpowiedziałem za wszystkich.
 -No dobrze. Dzwońcie więc pod radiowy numer:  954 687 564*! a teraz pytam was jak się wam dzisiaj spało?
 -Z chęcią nie opuszczałbym ciepłego łóżka, no ale praca czeka!- odpowiedział Niall.
 -Ja tam nie narzekam- odezwał się Lou.
 -Taaak- potwierdził Harry.
 -Wy to zawsze jesteście wyspani- skomentował Liam, ziewając.
 -Jak się robi twittcam'a o 4 rano to się później chce spać- zaśmiał się prowadzący- był u ciebie chyba twój przyjaciel Andy, tak?
 -Yeaah. Nocka przy obżeraniu się chips'ami i pepsi- wyszczerzył się.
 -Fani którzy "nie spali" byli zachwyceni- dodał facet.
 -Miło. z chęcią bym top powtórzył!
 -Nie wątpię. a ty Zayn?
 -Może być- wysiliłem się na uśmiech.
 -Zayn chyba jakąś grypę żołądkową złapał- powiedział Nialler.
   Posłałem mu mordercze spojrzenie, które jeżeli by umiałoby zabijać, blondyn leżał by już martwy. Zaczął z tego się śmiać
 -To prawda Zayn?
 -Yep...ale to nic takiego.- odparłem.
   Już miałem kopnąć z całej siły irlandczyka w nogę, ale uratował go pierwszy telefon.
 -Witam! Jak się nazywasz?
 -Dzień Dobry. Jestem Sarah.
 -O co chciałaś zapytać?
 -Cz-czy Harry i Louis mieszkają razem jak Niall i Zayn?
 -Yeaah. Tylko od razu mówię że Lou to straszny bałaganiarz!- odpowiedział Hazz.
 -Wcale nie!- oburzył się Tommo czochrając mu loki.
 -Podałbym kilka przykładów, ale nie chcę cię pogrążać przed fanami- zachichotał posyłając mu ten jeden z 'tajemniczych'uśmiechów'.
 -Chciałaś jeszcze o coś zapytać?- przerwałem ich kłótnię.
 -Wracaj szybko do zdrowia Zayn.
 -Hmm dzięki- uśmiechnąłem się pod nosem.
 -Życzę wam miłego dnia Larry trzymam za was kciuki!
 -Cześć! -zawołaliśmy równocześnie.
   Lou i Hazz uśmiechnęli się do siebie szeroko.
 -Larry? czy to nie jest wasz 'Bromance'? -zwrócił się prowadzący do chłopaków.
 -Owszem jest. Niektórzy uważają że między nami jest coś więcej, ale to czyste bzdury- Lou wywrócił oczami.
 -Rozumiem. No to teraz kolejny telefon! Hallo? Jak się nazywasz?
 -Jake i życzę wam śmierci pedały!
   W tym momencie, zerwałem się na równe nogi i wybiegłem do łazienki, wymiotując do umywalki. Po chwili przyszedł do mnie Niall.
   Spojrzałem w lustro i...kurczę! Harry miał raję! wyglądałem okropnie. Byłem blady, miałem sińce pod oczami od nieprzespanej nocy i w dodatku cholernie się trzęsłem, ale nie z zimna.
 -Zayn? Jadłeś w ogóle coś dzisiaj?- spytał Irlandczyk.
 -Nie miałem jakoś apetytu- przyznałem się.
 - I ty masz jeszcze czym wymiotować?!- zdziwił się- Lepiej załatwię ci wodę, bo możesz się odwodnić.
 -Nialler, co ja bym bez ciebie zrobił?- uśmiechnąłem się słabo-jakąś bułkę też dałbyś radę załatwić?
 -Postaram się. Już ci lepiej?
 -O wiele lepiej. Chodźmy już lepiej.- pociąłem go za rękę.
   Przeszyły mnie przyjemne dreszcze i do tego miał taką ciepłą i delikatną dłoń...
 -Idź już, zaraz przyjdę- zatrzymaliśmy się przed wejściem do studia radiostacji.
 -Dziękuję że się tak o mnie troszczysz- szepnąłem dając mu całusa w policzek.
   Wszedłem do środka, mając wciąż przed sobą te kuszące brzoskwiniowe usta...
   Usiadłem na swoim miejscu.
 -Już wszystko w porządku?- spytał prowadzący.
 -Tak. Przepraszam i mam nadzieję że szybko mi to przejdzie- odpowiedziałem.
   Chwilę później przyszedł Nialler i podał mi butelkę wody i maślaną bułeczkę.

[Po południu]

   Wszedłem do mojego i blondyna mieszkania i nagle zrobiło mi się słabo. Chwyciłem się półki na buty.
 -Niall...- powiedziałem i zemdlałem.

 [Wtorek]

 -Panie Malik? Słyszy mnie pan?- otworzyłem powoli oczy i zobaczyłem nad sobą faceta w białym fartuchu.
 -Tak- wychrypiałem, walcząc z potwornym bólem.
 -Boli pana coś?- spytał ponownie.
 -Brzuch...-jęknąłem.
 -Nie dobrze- mruknął do siebie.
   Pochylił się nad wyznaczoną częścią ciała i zaczął powoli uciskać moją skórę. Gdy dotarł do bolącego miejsca, krzyknąłem.
 -Wychodzi na to że trzeba zrobić specjalne badania. Z pewnością to nie jest zatrucie-powiedział - jak pan to zrobił że się pan nie odwodnił przy tylu ilościach wymiotów, jak mnie powiadomili pańscy przyjaciele?
 -Piłem dużo wody...Jakie badania?
 -Między innymi USG Dopplerowskie brzucha- wymienił- pali pan?
 -Tak, próbuję rzucić ale mi to za bardzo nie wychodzi...- odpowiedziałem.
 -Od ilu lat?
 -Od 15-ego roku życia -przyznałem się.
 -A ma pan?
 -19-ście.
 -No dobrze zacznijmy od tego że natychmiast pan rzuca palenie i zostaje pan u nas 2 dni. musimy zrobić te badania.- powiadomił mnie.
 -ILE?! Nie mogę tyle zostać! Mam jutro dwa wywiady i sesję zdjęciową!
 -Nic na to nie poradzę. Nie wypuszczę pana w takim stanie- odparł niewzruszony i wyszedł.
   No pięknie! Bite dwa dni w SZPITALU.
   Rozejrzałem się po mojej tymczasowej sali. Była pomalowana na śnieżnobiały kolor i taka trochę pusta i mała. Byłem w izolatce. To pewnie sprawka chłopaków. Usiadłem na łóżku, krzywiąc się z bólu i podszedłem do okna. Widok z niego rozciągał się na parking, pobliski londyński park i wejście do szpitala, które było lekko zatarasowane kilkunastoma osobami. W tej grupce ludzi zauważyłem Harry'ego Lou i Liam'a, próbujących jak najszybciej odblokować przejście.
 -Cześć Malik!- usłyszałem tuż przy uchu i podskoczyłem wystraszony- spokojnie to tylko ja. na co patrzysz?
  Poczułem jak Niall kładzie brodę na moim ramieniu. przeszły mnie przyjemne dreszcze. Czy ja zawsze muszę na niego tak reagować?
 -Widzę że przyszło dużo fanów- powiedziałem.
- Dali mi coś dla ciebie na pocieszenie-powiadomił mnie.
   Pokazał mi pluszowego brązowego misia, zwieszając się na moim ramieniu i odegrał ręką śmieszny taniec zabawi. Zachichotałem biorąc misia od przyjaciela.
 -Śliczny!- uśmiechnąłem się szeroko.
 -Będziesz miał kogo przytulać w nocy- stwierdził.
 -Zostanie moją nocną kochanką- zażartowałem.
 -Raczej kochankiem...-powiedział cicho, że ledwo go usłyszałem.
 -Co?- zdziwiłem się.
 -Nie, nic...odparł odsuwając się ode mnie i siadając na krześle obok łóżka.
 -Nialler nie kłam- powiedziałem twardo.
 -emm...chyba mnie zabijesz- mruknął.
 -No mów nic ci przecież nie zrobię. Obiecuję- zapewniłem go.
 -No więc...zabierając ci ciuchy z pokoju natknąłem się na twój...pamiętnik- powiedział spuszczając oczy.
   Zamarłem zatrzymując wzrok na przyniesionej torbie, obok łóżka.
 -Cz-czytałeś?- wykrztusiłem z siebie.
    Byłem przerażony myślą, o tym co mógł się dowiedzieć zwłaszcza że się w nim zadurzyłem...
 -Ja...coś mnie podusiło...- odparł przygryzając nerwowo wargę.
 -Ile?
 -Cały- bąknął zawstydzony.
   O szlag! Nie za wesoło się zapowiadało... byłem zły na siebie że zostawiłem pamiętnik na szafce, a z drugiej strony lekko byłem zły na Niall'a że nie zachował mojej prywatności czytając go.
   Usiadłem na łóżku, patrząc w podłogę.
 -To pewnie teraz czujesz do mnie obrzydzenie- mruknąłem.
 -Dlaczego?
 -Nie udawaj. Zakochałem się w tobie, fantazjuję o...tobie w każdy możliwy sposób, na każdy twój dotyk reaguję. Nie przeszkadza ci to? Nie przeszkadza ci że mogę być tym cholernym gejem?- wybuchłem.
 -Z tego co wiem geje nie oglądają się za kobietami jak ty. Możesz być najwyżej biseksualny- stwierdził lekko zarumieniony.
   Zaskoczył mnie i to bardzo. Nie rozumiałem nic z tego. Właśnie wyznałem mu miłość a on spokojnie rozmawia o mojej orientacji?!
 -Nialler, powiedziałem że za tobą szaleję, a ty to tak spokojnie przyjmujesz?- niedowierzałem.
 -Czy ja wiem czy tak spokojnie? Bo widzisz...ja chyba też do ciebie czuję coś więcej niż przyjaźń- przyznał się ku mojemu zaskoczeniu.
   Nasze oczy się na moment spotkały.
   Nagle do sali weszli Louis Hazza i Li, więc postanowiłem porozmawiać z blondynem kiedy znów nadarzy się ku temu okazja.


                        ______________________________________________________
*Numer radiowy ten nie jest prawdziwy- wymyśliłam go, ponieważ nie mam pojęcia jaki jest do tego radia telefon:P


Hej, hej!! Niespodzianka-rozdział dzień wcześniej :D mam nadzieję że się wam podobał i przepraszam za wszystkie błędy. rozdział II dodam za dwa tygodnie jak pod tym postem znajdą się 4 komentarze, liczę na was ;) do zobaczenia!
pozdrawiam Payne'owa (:

Prolog

Cześć, nazywam się Zayn Malik. Tak ten Malik z One Direction, jak podejrzewacie. Chociaż nie wiem czy kiedy kolwiek trafi to do rąk fanów. A jednak tak bardzo bym chciał...
   Postanowiłem opowiedzieć wam nieco swoją historię, która by nie miała miejsca gdyby nie pewna wiadomość, która powywracała mój świat do góry nogami...
   Miałem wszystko i w jednej chwili prawie nie miałem nic.


 __________________________

ahh no tak miałam zrobić miesięczną przerwę no ale cóż...kocham tego bloga i wszystkich czytelników, więc nie wytrzymałam <3 nbsp="" p="">pozdrawiam Payne'owa :)

Bohaterowie

Zayn Malik (20 lat)

Niall Horan (19 lat)

Louis Tomlinson (21 lat)

Liam Payne (19 lat)

Harry Styles (19 lat)

Zapowiedź Ziall'a

Czy miłość wszystko przetrwa? Każde przeciwności losu? Nawet te najgorsze? Zayn i Niall mimo oddanych przyjaciół, sławy, pieniędzy i wiernych fanów, wcale nie mają z górki. Los również potrafi ich zaskoczyć...

Opowiadanie bromanse, zawierające przekleństwa używki i również sceny seksualne między dwoma chłopakami. ŻADNE Z WYDARZEŃ nie miało miejsca, więc opowieść ta jest całkowicie fikcyjna. Jeżeli nie jesteś zwolennikiem takich opowieści-nie czytaj.

                           _____________________________________________

Opowiadanie to jest dla mnie szczególne, ponieważ pisząc to, wciąż myślałam o pewnej osobie która odeszła i bardzo mi brakuje :'(
Pozdrawiam Payne'owa.

Epilog

*ROK PÓŹNIEJ*

(Perspektywa Zayn'a)

   27 sierpnia. Dla czterech osób bardzo szczęśliwy dzień. Dzisiaj ślub brał Liam z Seleną i Niall z Carmen. Obok mnie siedział Harry i opiekował się czteromiesięczną Claire (córka Liam'a i Sel), a obok niego stał Lou, uśmiechając się szeroko.
   Byłem w szoku kiedy prawie rok temu oznajmili nam że się zaręczyli. Facet z facetem biorą ślub? to trochę dziwne. Ale ważne że są ze sobą szczęśliwi. Stwierdzili że pobiorą się za jakiś rok.
   Najgorsze jest to że Modest zaczął się wpieprzać w sprawy Larry'ego. Oczywiście wiedzą że coś między nimi coś jest, ale nic nie wiedzą że są już zaręczeni! Wymyślają takie rzeczy żeby ich zamaskować, że każdy by się skapował. Fanki  też nam dają już znać, że są z chłopakami, mimo wszystko.
   Po mojej drugiej stronie stała Anne, trzymając mnie mocno za rękę i patrząc na mnie z od rzęs. Uśmiechnąłem się szeroko i pochyliłem się by ją ucałować w czoło.
 -Jesteś piękna- powiedziałem.
 -Ty też wyglądasz pociągająco w tej białej koszuli, Zayn- wyszczerzyła się.
   Zaśmiałem się, obejmując ją w pasie, tym samym zaznaczając innym facetom, że ta blond piękność w czerwonej, seksownej sukience należy do mnie.
   Poczułem jak Harry kopnął mnie w kostkę u nogi, a kiedy zwróciłem na niego uwagę wskazał ruchem głowy na tył, gdzie szedł Liam z Nialler'em.
 -No, no do twarzy im w tych smokingach- skomentowałem.
 -Poczekaj aż zobaczysz panny młode- odezwał się Lou- wyglądają nieziemsko!
 -Ej! bo się robię zazdrosny- burknął Harry.
 -Wpuściły cię?!- zdziwiłem się.
 -Yep, pod pretekstem z skorzystania z toalety- wyszczerzył się, całując na pocieszenie w policzek Styles'a.
   Li i Niall stanęli tuż przed ołtarzem polowym wzniesionym w naszym ogrodzie. Chłopcy czekali niecierpliwie na swoje przyszłe żony
   W końcu pojawiły się, powalając wszystkich na kolana, co chwile można było usłyszeć okrzyki zachwytu w śród gości.
   Selena miała na sobie koronkową długą białą suknię. na głowie miała budzę loków uwieńczoną diademem. Makijaż miała pod kolor sukni, czyli szaro-srebrny.
   Carmen znowu miała prostą białą suknię z akcentami złota,a w wyprostowanych włosach miała długi welon. Makijaż również miała dobrany pod kolor sukni.
   Jednym słowem panny młode były tak samo różne jak ich charaktery.

(Perspektywa Niall'a)

   Tak, to była zdecydowanie jedna z najpiękniejszych chwil w moim życiu. Kiedyś, na początku kariery w One Direction obiecałem że ożenię się z jedną z Directioner. Dziś tę obietnicę spełniam.
 -Niall'u James'ie Horan'ie, czy bierzesz sobie za żonę tę o to kobietę Carmen Emily Brown?- spytał ksiądz.
 -Tak- odpowiedziałem patrząc prosto w oczy Car.
 -Czy ślubujesz jej miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że jej nie opuścisz aż do śmierci?
 -Ślubuję.
 -Carmen Emily Brown, czy bierzesz za męża tego oto tu mężczyznę Niall'a James'a Horan'a?
 -Tak- odpowiedziała uśmiechając się do mnie.
 -Czy ślubujesz mu miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że jej nie opuścisz aż do śmierci?
 -Ślubuję.
 -wymieńcie się więc teraz obrączkami- powiedział ksiądz zwracając się już również do Liam'a i Sel.
   Po wykonaniu tego, ksiądz znów się odezwał.
 -Na mocy danej mi przez prawo Boskie ogłaszam ciebie Liam'ie i Seleno, oraz Niall'u o Carmen, małżeństwem!
    Pocałowałem namiętnie Carmen, podnosząc ją do góry. W końcu miałem w swoich rękach na zawsze cały mój świat!

 (Perspektywa Louis'a)

   Wesele rozkręciło się na dobre, a ja patrząc na te nowe świeżo upieczone zakochane małżeństwa, cholernie zachciało mi się  zasmakować ponownie ust Harry'ego. W końcu nie wytrzymałem i zaciągłem Hazzę na tył ogrodu, gdzie nikt nie chodził a drzewa i krzewy, skutecznie odsłaniały od wścibskich oczu przechodniów.
   Pchnąłem Loczka na jedno z drzew owocowych plecami i wpiłem się w jego usta zanurzając dłonie w jego gęstych kasztanowych lokach. Harry oddał pocałunek, kładąc dłonie na moich pośladchach. Po chwili pogłębiliśmy nasz pocałunek, walcząc językami o dominację. Po kilku minutach pieszczoty, jednak oderwałem się od niego.
 -Wiesz? już się nie mogę doczekać naszego, chociażby "potajemnego" ślubu. kocham cię tak bardzo i nie wyobrażam sobie życia bez ciebie- powiedziałem.
 -Też cię kocham. Jesteś już częścią mnie a jak ktoś by próbował cię mi zabrać, chyba umarłbym z tęsknoty- odpowiedział.- dziękuję ci za te wszystkie nasze wspólne chwile i ten zajebisty seks z tobą- zachichotał.
 -Oh ty zboczuchu!- wtuliłem się mocno w niego- - Chodź już, pewnie zastanawiają się gdzie nas wcięło..wyszalejemy się w nocy- poruszałem kusząco brwiami.
 -czas wypróbować pozycję 69- wyparował i razem wybuchliśmy śmiechem.
   Złapałem go za dłoń i skierowaliśmy się w stronę wesela.

[PRASA]

   *dwa dni później*

"Liam Payne i Selena Amity- Payne oraz ich maleńka córeczka Claire w końcu szczęśliwą rodziną!"

"Niall Horan wczoraj ogłosił że zabiera swoją świeżo upieczoną żonę na Bahamy w podróż poślubną!"

   *tydzień później*

 "Carmen Horan w ciąży! Niall z 1D zostanie ojcem!"

 "HARRY STYLES I LOUIS TOMLINSON GEJAMI!!! mimo to fani wciąż są wierni chłopakom!"

 "Larry Stylinson okazuje się być prawdą! Harry i Louis z One Direction przyłapani!"

 "Nagranie przez jedną z antyfanek 1D jak Louis Tomlinson i Harry Styles całują się w ogrodzie i wyznają sobie miłość!"

 "Harry Styles i Louis Tomlinson ZARĘCZENI!!"

 "Dwóch gejów w One Direction! Modest! Magment! wściekły, a Tomlinson proponuje ostry seks Styles'owi zaraz po ślubie przyjaciół (nagrane)! Oj działo się tamtej nocy!! "

   *9 miesięcy później*

 "Niall i Carmen Horan mają bliźnięta! gratulacje! Dumny Niall opijał z przyjaciółmi na mieście dwie córki!"



  ________________________________________

dziękuję wszystkim bardzo za wszystkie komentarze pod rozdziałami tego opowiadania:) miałam wielką radość pisząc i o dodając to opowiadanie dla was. każde wejście i każdy komentarz dodawał mi motywacji i weny do pisania :D Nie napiszę kontynuacji ponieważ wena co do tego opowiadania wyczerpała się :/
Dziękuję Izie, mojej przyjaciółce z pomoc w napisaniu jednego rozdziału :)
Dziękuję Monice która sprawdzała i poprawiała błędy językowe i ortograficzne w pierwszych rozdziałach :)
za niedługo dodam zwiastun opowiadania o Ziall'u, mam nadzieję że też wam się spodoba i będziecie go czytać :D gdy coś się pojawi, poinformuje na moim twitterze: @Renka1D
do napisania!! <3 p="">pozdrawiam Payne'owa!

Rozdział XXIII

*CIESZCIE SIĘ OCZY SHIPPER'EK LARRY'EGO STYLINSON'A!!- CZYTANIE NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!! NIE POLECAM TYM CO NIE LUBIĄ SCENEK HOMOSEKSUALNYCH :D


(Perspektywa Seleny)

   Włożyłam ostatnią rzecz do torby i odwróciłam się do drzwi gdzie stał już Liam. Przygryzłam wargę czując się nadal winna, przez to co się wydarzyło. Spuściłam wzrok na podłogę.
 -Hej znowu o tym myślisz?- spytał podchodząc do mnie- stał się i trudno. Czasu nie cofniesz, trzeba iść dalej.
 -Jesteś zbyt dobry dla mnie- odpowiedziałam cicho.
 -Przestań- przerwał mi przytulając mnie mocno- każdy człowiek winien dostać drugą szansę.
 -Dziękuję- szepnęłam patrząc mu prosto w oczy- kocham cię.
 -Ja ciebie też- odparł i pocałował mnie czule w usta.
   Po chwili oderwaliśmy się od siebie i sięgnęłam po torbę.
 -Sel, jest coś o czym powinnaś wiedzieć- zaczął.
 -Tak?
 -Harry i Lou...oni są razem- wyznał.
 -Razem?- uśmiechnęłam się szeroko- Wiedziałam! Czekałam aż w końcu się ujawnią!
 -Naprawdę? Fajnie że nie masz nic przeciwko- odetchnął z ulgą.
 -A Carmen wie?- spytałam.
 -Niall powiedział jej dwa dni temu. Też się ucieszyła- odpowiedział.
 -Jesteśmy od zawsze za Larry'm mój ty idolu- odparłam dając mu całusa w policzek.
   Zabrał ode mnie torbę i pociągnął mnie za rękę splatając nasze dłonie po chwili wychodząc ze szpitala.

(Perspektywa Zayn'a)

 -Niall ! Louis ! Harry !- zawołałem, zdenerwowany stojąc przed lustrem, nie wiedząc w co kompletnie się ubrać.
 -Co się stało?!- wpadli wszyscy trzej do mojego pokoju.
 -Błagam móżcie! Za chwilę mam randkę z Anne! -jęknąłem.
   Louis wywrócił teatralnie oczami i zajrzał razem z Hazzą do szafy. Nialler wziął do ręki żel i zajął się moimi włosami. Piętnaście minut i byłem już gotowy. Spojrzałem w lustro i stwierdziłem że efekt jest całkiem niezły
 -Dzięki chłopaki!- krzyknąłem zciskając wszystkich pokolei.
   Złapałem szybko telefon z portfelem i zbiegłem na dół. Po kilkunastu minutach wszedłem do kwiaciarni i kupiłem bukiet z 45 czerwonych róż. Dotarłem na miejsce dużo przed czasem i niecierpliwie czekałem. Po 20 minutach moje oczy zasłoniły delikatne ciepłe dłonie. Odwróciłem się natychmiast i wręczyłem Anne bukiet. Była zachwycona.
 -Zayn! Jakie piękne!
 -Nie tak piękna jak ty- odpowiedziałem.
 -Dziękuję- powiedziała lekko zarumieniona.
 -To co będziemy robić? jakieś propozycje?- spytałem.
 -Nie mówiłam ci wcześniej, ale w Londynie jestem dopiero trzy tygodnie i nie zdążyłam jeszcze nic zwiedzić- przyznała się.
 -Ale jak to?- zdziwiłem się- gdzie wcześniej mieszkałaś?
 -W Szwecji pod Göteborg. Na pewno nie będziesz wiedział gdzie to- odpowiedziała.
 -Masz rację nie mam pojęcia. Ale mam nadzieję że kiedyś mi pokażesz- uśmiechnąłem się.- No to teraz idziemy na London Eye!
   Nieśmiało chwyciłem jej dłoń i zacząłem prowadzić do ogromnego koła.
   Z każdą minutą poznawałem ją coraz lepiej. I chyba...powoli się zakochiwałem.

(Perspektywa Harry'ego)

   Z wyczekiwaniem siedzieliśmy w naszym salonie, aż nowa płyta wejdzie na rynek muzyczny. Ja i Louis na dwuosobowej kanapie, Liam, Selena, Zayn i Anne na kolejnej kanapie, a Niall w fotelu z Carmen na kolanach.
   Nie mogłem  uwierzyć że tak wiele zdarzyło się od lipca do dzisiaj, 13 listopada. Najbardziej zapadło mi w pamięci występ na zakończenie igrzysk olimpijskich.
 -Jest! Udało się!- zawołał Liam.
 - Otwieramy szampana!- zdecydował Lou i chwycił butelkę alkoholu.
   Nalał wszystkim do kieliszków (Selena z jakiegoś powodu odmówiła).
 -Za szybko rozwijającą się karierę One Direction! -zawołałem.
 -Za nas wszystkich!- dodał Niall.
   Stuknęliśmy wszyscy kieliszkami i wypiliśmy całą zawartość dwóch butelek.
 -Słuchajcie wszyscy!- zawołał Liam.
 -Mamy dla was wiadomość!- dodała Sel.
 -Tak się zdarzyło że wpadliśmy i...- zaczął Li
 -Liam zostanie prawdziwym Daddy- dokończyła dziewczyna.
 -CO?!- zawołał Louis.
 -Dlaczego mi wcześniej nie powiedziałaś?!- oburzyła się Carmen.
 -Myślałem że się ucieszycie...- zaczął mówić niepewnie Payne.
 -Zostaję ojcem chrzestnym!- wyrwał się Nialler.
 -Gratuluję!- uśmiechnąłem się szeroko.
 -Kiedy ślub?- zawołali jednocześnie Zayn i Anne, chwilę później wybuchając śmiechem.
 -Hej, Hazza a może my zaadoptujemy jakiegoś malucha?- zaproponował Louis.
 -Z tobą zawsze kochanie- odparłem, całując go namiętnie w usta.
 -Fuuuuj!- usłyszeliśmy jęki naszych przyjaciół.
   Zachichotałem z Tommo z ich reakcji.
 -Żartowaliście z tą adopcją, prawda?- upewniła się Selena.
   Uśmiechnęliśmy się do nich tajemniczo.

   Po kilku godzinach oblewania wejścia naszej nowej płyty i ciąży Sel, postanowiliśmy się udać do góry, do naszego pokoju. Reszta postanowiła się przejść na dłuuuuugi spacer. Od kilku tygodni co ja mówię! Od kilku miesięcy(czyt: nieszczęsny wypadek z Eleanor) zostaliśmy sami w domu. Tylko ja i Lou.
   Zamknąłem drzwi frontowe i na wszelki wypadek drzwi do naszego pokoju na klucz. Po drodze gwizdnąłem Niall'owi bitą śmietanę z półki. Trudno, później policzymy się z jego wściekłym żołądkiem.
   Ledwo zamknąłem drzwi, Lou pchnął mnie na ścianę i (dosłownie) rzucił się na mnie. Pierwszy raz widziałem Tommo w takim stanie. Już na dole przy wszystkich, widziałem jak rozbiera mnie wzrokiem. Nie miałem mu tego za złe, sam na niego miałem ochotę.
   W szybkim tempie, prawie zdarł ze mnie ubrania. Nie byłem mu dłużny. W końcu stwierdziłem że będzie nam wygodniej na łóżku a nie przy zimnej ścianie. Pchnąłem go na łóżko i zacząłem całować go po szyi w dół. Z przyjemnością zacząłem się bawić jednym ze sutków, tak że Lou zaczął cicho jęczeć.
 -Boże jedyny! Hazz, jesteś niesamowity!- wychrypiał.
   Zachichotałem cicho i przejechałem językiem po całej długości jego podbrzusza. Zciągłem szybko jego bokserki. Nagle wstałem i podszedłem do ściany gdzie wcześniej upuściłem tubkę z bitą śmietaną. Louis spojrzał na mnie pytająco. Uśmiechnąłem się łobuzersko, poruszając kusząco brwiami i specjalnie oblizałem powoli górną wargę. Boo patrzył na mnie pożądliwym wzrokiem.
   Usiadłem mu na nogach i otworzyłem tubkę, wyciskając z niej zawartość na nadprzyrodzenie Lou, jego klatkę piersiową i na samego siebie, przy okazji resztę pakując sobie do ust. Odrzuciłem puste opakowanie za siebie gdzie uderzyło o drzwi z impetem.
   Zająłem się zlizywaniem bitej śmietany z ciała MOJEGO CHŁOPAKA. teraz chyba mogłem go tak nazywać wśród przyjaciół. Bo czemu nie? I tak wiedzą że jesteśmy razem :)
   Na koniec zostawiłem sobie jego penisa. Z lubością patrzyłem jaką robiłem mu przyjemność, aż doszedł z moim imieniem na ustach.
   Zadowolony z siebie, położyłem się obok niego dając mu gorącego całusa w usta. Po kilku minutach Tommo niespodziewanie znalazł się na mnie i tym razem to on zaczął się pozbywać bitej śmietany z mojego ciała. za nim dobrał się do mojego penisa, zauważył ze z szafki coś wystaje. Sięgnął po tą rzecz która się okazała kajdankami które kupiłem kilka dni temu, by je wykorzystać na Lou, ale wychodziło że będzie odwrotnie. założył mi je na nadgarstkach i przykuł do łóżka, na koniec nachylając się do mojego ucha.
 -Krzycz chcę cię słyszeć- szepnął mi do ucha a mnie przeszły ciarki.
   Chwała Li, że namówił wszystkich na spacer,, bo krzyczałem jak nigdy. Tomlinson po prostu doprowadzał mnie do krawędzi szaleństwa. Pieścił każdy zakątek mojego ciała dłoniami, ustami i językiem. gdy nadszedł finał naszej zabawy, stwierdziłem że tego wieczoru nigdy nie zapomnę. W końcu Louis uwolnił mnie i wtulił się we mnie a ja objąłem go ramionami.
 -Kocham cię- powiedział z czułością.
   Pocałowałem go namiętnie w odpowiedzi. To była piękna magiczna chwila, którą przerwał Lou.
 -Harry...ożeniłbyś się z facetem jak było by to możliwe?
 -Jeżeli byłbyś nim, to oczywiście- odpowiedziałem.
 -Zrobił bym to samo.
 -A co tak pytasz?
 -No bo tak sobie myślę...fajnie by było cię mieć za męża. Aww byłbyś już na zawsze ze mną!-odparł.
 -Niestety w Brytanii nie ma jeszcze takiego prawa*- powiedziałem cicho
 -No wiesz...to wcale nie musi być oficjalnie... ta po za prawem, tylko w śród rodziny i przyjaciół. Zgodził byś się na taki?- wyparował.
 -Louis'ie William'ie Tomlinson czy ty właśnie próbujesz mi się...oświadczyć?- spytałem zaskoczony.
 -Ok przejrzałeś mnie. ale nie wiem jak się za to zabrać- oskarżył się.
 -A jak byś się oświadczył...dziewczynie?- spytałem.
 -Ale ty nie jesteś dziewczyną.
 -Mniejsza o to- wywróciłem oczami.- no jak?
 -Wyjdziesz za mnie?
 -Oczywiście kochanie!- zawołałem szczerząc się.
 -To był odstęp!- oburzył się.
 -Sam nie wiedziałeś jak to powiedzieć to ci pomogłem.- westchnąłem.
 -Niech ci będzie- zachichotał- No to skoro już jesteśmy zaręczeni...to co z tym ślubem? No bo wiesz...zawsze możemy jechać do Los Angeles i tam wziąść go legalnie- zaproponował.
 -Można wziąść to od uwagę Lou- odparłem.
   Zapadła przyjemna cisza, kiedy wyparowałem:
 -Tommo pierz mnie!
 -Hazz..ale ty jesteś pewny...?- spytał zaskoczony.
 -Tak, bo inaczej po cholerę kupowałbym wcześniej lubrykant i prezerwatywę?- powiedziałem prosto z mostu.
 -Hmm- wymruczał szatyn- odzywa się twoja niegrzeczna natura...?
   W odpowiedzi wpiłem się w jego usta i po chwili wyciągłem z szafki wcześniej wspomniane rzeczy. Lou uśmiechnął się chytrze i zbliżył się do mojego tyłka. Delikatnie włożył najpierw pierwszy, później drugi i trzeci palec i zaczął je powoli zginać. Myślałem że to będzie boleć, a tu co? Lou robi to ta jak by kiedyś to już robił...
 -Louis?! Skąd wiesz jak to się robi?!- zdziwiłem się.
 -Curly, pewnie nie pamiętasz ale...co ja mówię! Miałeś urwany film następnego ranka, zaraz po imprezie urodzinowej Sel i nawet nie wiesz że cię w tedy pieprzyłem!- wybuchł.
 -I teraz raczysz mi o tym powiedzieć?!- zawołałem oburzony.
 -Twoja wina! Nie trzeba było tyle chlać!- odburknął.
 -Aha...dobra nie kłóćmy się już tylko kontynuuj.- wyszczerzyłem się.
   Tommo przewrócił oczami i powiedział żebym się obrócił na brzuch. Spełniłem jego prośbę i o chwili poczułem jak we mnie wchodzi i porusza biodrami...

(Perspektywa Louis'a)

   Pochyliłem się do przodu i przyssałem się do idealnych pleców Hazzy zostawiając w kilku miejscach malinki. Co chwile czułem coraz intensywniejsze odczucia rozkoszy, wsłuchując się w jęki Loczka.
   Nie mogłem w to uwierzyć! Harry jest moim NARZECZONYM! Ciekawe jak zareaguje na to reszta?
 -Ja zaraz dojdę LouLou!- wyjęczał.
   Nie odpowiedziałem, tył wykonałem ostatnie pchnięcie wyginając się z rozkoszy, a chwilę później doszedł Hazz. Wyszedłem z niego i zciągnąłem szybko zużytą prezerwatywę, rzucając na podłogę. Przytuliłem się mocno do Harry'ego.
 -Na zawsze razem?- spytał.
 -Na zawsze- odpowiedziałem.

    ___________________________________________________________________

*pisałam ten rozdział zanim ogłoszono w Wielkiej Brytanii legalne śluby homoseksualistów więc już postanowiłam tego nie zmieniać ;)


no cóż nie doczekałam się tych komentarzy pod ostatnim postem, no ale wiem że są pewne osoby które KOMENTUJĄ i to ze względu na nie dodaje. To smutne że mam prawie 5000 wejść a tak mało komentarzy, bo wiem że stać was na nie :/ no ale cóż mówi się trudno. czekam na te osoby które są takie kochane i mam nadzieję że skomentują :)
Epilog dodam już w tę sobotę papa! ;**
pozdrawiam Payne'owa :D


Larry dla was na koniec :)

aww musiałam Nialler'a dodać :D

Rozdział XXII

(Perspektywa Zayn'a)

   Zaproszono nas do jakiegoś programu żebyśmy udzielili wywiadu, jak nam idzie praca nad nowym krążkiem.
   No właśnie nowa płyta...
   Zaczęliśmy nagrywać w czerwcu ale przez cały lipiec się wstrzymaliśmy. Trzeba było w końcu wznowić nagrywanie bo premiera płyty była już w listopadzie, a pierwszej piosenki końcem września, a początkiem października. Cholera! było naprawdę mało czasu!
   Usiedliśmy w studiu na sofie. Liam oczywiście trochę nakłamał o płycie, ale żaden z naszej piątki nie miał mu tego za złe. później zaczęły się pytania co do naszych związków.
 -Zayn jaka jest przyczyna rozstania twojego i Peerie Edwards z Little Mix?
 -Przepraszam, ale to zbyt prywatna sprawa- odpowiedziałem, bojąc się że głos mi się załamie.
 -Rozumiem. A z tobą Liam, jak jest? Co to za afera z twoją dziewczyną Seleną Amity?
 -Wolałbym też to zachować dla siebie i przyjaciół- odparł ciemny blondyn.
 -Ona jest teraz w szpitalu, nieprawdaż?
 -Tak, ale już wszystko jest w porządku. jutro ją wypisują do domu.
 -Wspaniale! A ty Lou? Słyszałem plotkę że Eleanor Calder, twoja ex, przyłapała cię na zdradzie. Czy to prawda?
 -Kompletne bzdury. Z nikim ją nie zdradziłem, po prostu nasze uczucie...wygasło.- skłamał Tommo.
 -A co z Shipper'ami Larry'ego Stylinson'a? Wierzą iż twój związek rozpadł się z tego powodu. Jesteś może z Harry'm?
   Wstrzymałem oddech.
 -Pierwsze słyszę. Ja jestem heteroseksualny a Harry...jesteśmy tylko przyjaciółmi.
 -Harry ostatnio się przyznałeś w jednym z wywiadów że jesteś biseksualny...
 -Prawda ale mnie i Lou łączy wyłącznie przyjaźń- odpowiedział Hazza.
   Prowadzący nie zauważył jak spuszcza wzrok, bo właśnie zajął się Nialler'em. Bardzo dobrze bo jak by dłużej z nim rozmawiał, wszystko by się wydało bo porostu Styles nie umiał kłamać.
   Zaraz po wywiadzie pojechaliśmy do studia nagrywać po długiej przerwie. Śpiewaliśmy już dobre kilka godzin, aż przekonałem wszystkich żeby zrobić maleńką przerwę. Natychmiast poszedłem na  tył studia bo z przodu było chyba z 20 fanów. Spokojnie zapaliłem papierosa i zaciągłem się przyjemnym dla moich płuc dymem.
 -Wiesz że nie powinieneś palić, bo to źle wpływa na twój głos?- usłyszałem.
   Zaskoczony zauważyłem blondynkę czającą się w krzakach. Z kąt do cholery wiedziała że tu będę?!
 -Wiem, ale nie tak łatwo mi rzucić- odpowiedziałem.
 -Rozumiem. Sama kiedyś paliłam- odparła.
 -Paliłaś?!
   Przecież ona nie mogła mieć więcej niż 16 lat!
 -No tak..kolega mnie namówił dwa lata temu i tak jakoś mnie wciągnęło- wytłumaczyła.
 -Aha...Co ty tu robisz tak w ogóle?- spytałem.
 -Hmm...jak widać jestem fanką One Direction- uśmiechnęła się szeroko- Nazywam się Anne. mogłabym prosić cię o...
 -...o autograf?- dokończyłem.
 -No tak
 -A gdzie mam się podpisać?
 -Tutaj- wyszczerzyła się wskazując na bluzkę na biuście.
   Wywróciłem oczami i wyciągnąłem długopis, podpisując się we wskazanym miejscu i uśmiechając się szeroko.
 -Oglądałam dzisiejszy wywiad- przyznała się.
 -Podobał się?
   Wywiad...praktycznie wszędzie nakłamaliśmy. Co się z nami dzieje?
 -Myślę że nie byliście do końca szczerzy ze wszystkim, ale w to nie wnikam- odparła.
   Wzruszyłem ramionami
 -Gdybyśmy o wszystkim mówili dziennikarzom, nie mielibyśmy życia- westchnąłem.
 -Dziennikarzom tak, ale my Directioners domyślamy się więcej niż jesteście świadomi.
 -Co masz na myśli?
 -Louis i Harry Muszą się lepiej kłamać żeby się całkowicie zamaskować. Bo tego na razie chcą, tak?
   Otworzyłem szeroko czy z niedowierzania
 -Skąd o nich wiesz?!
 -Obserwacja Zayn. Po za tym...widziałam coś co nie powinnam- spuściła wzrok.
 -Mogę się dowiedzieć co?
 -To było, kiedy Selena miała urodziny i zrobiliście jej imprezę w domu. Jak przechodziłam obok was, to widziałam coś co nie powinnam...widziałam w oknie na piętrze calujących się Harry'ego i Lou. Hazza go rozbierał...- odpowiedziała.
 -Widział to jeszcze ktoś?- spytałem zaniepokojony.
 -Nie, byłem w tedy sama.
 -Mogę na ciebie liczyć Anne, że się nie wygadasz?- poprosiłem.
 -Czyli oni są ze sobą?!
 -No...tak- ja już ich widziała w intymnej sytuacji to stwierdziłem że nie ma sensu kłamać.
 -Nie ma sprawy. ja już muszę iść...
   Rzuciłem peta na ziemię i przydeptałem.
 -Ja zresztą też- uśmiechnąłem się do niej.
 -Zayn?
 -Tak?
   To co zrobiła później zszokowało mnie, ale się poddałem temu...

(Perspektywa Louis'a)

   Pociągłem loczka z powrotem do studia, całując ostatni raz w usta Niall nawijał coś do Liam'a, który coś pisał na telefonie, opierając się o ścianę. Zayn'a nie było.
 -A gdzie Malik?
 -Poszedł zapalić- odparł Nialler.
 -Żal mi go po tej akcji z Pezz...- powiedział ledwo Hazz, a w drzwiach pokazał się rozczochrany i lekko zarumieniony mulat.
 -A tobie co się stało?!- zawołałem zaskoczony.
 -No...Ten...tego..- Zayn wyraźnie się zmieszał.
 -Napadła cię jakaś fanka czy coś?- zachichotał Nialler.
 -Nie do końca- mruknął.
 -Co?!- tą odpowiedzią w końcu zwrócił uwagę Liam'a- coś ty robił?!
 -Yyy...no poszedłem zapalić no i w krzakach czaił się jedna z fanek...No więc ucięliśmy sobie pogawędkę  Chłopaki, ona was widziała w intymnej sytuacji!- zwrócił się do mnie i zielonookiego.
 -O kurwa...to teraz się wszyscy dowiedzą!- odezwał się Harry.
 -Nikomu nie powie- zapewnił Malik.
 -A skąd wiesz?- zaśmiał się nerwowo Harry.
 -No bo...po prostu wiem- odwrócił wzrok.
 -Co masz na myśli mówiąc że 'prawie' się na ciebie rzuciła?- spytałem przeczuwając odpowiedź.
 -No więc...był pocałunek z jej inicjatywy- zarumienił się lekko.
 -A ty tak po prostu się dałeś?- zdziwił się Niall.
 -No ten...tego...śliczna była- zaczął się bawić swoimi palcami.
 -No nie do wiary! Ten "Zayn Malik" stwierdził że 'podoba mu się jedna z fanek!- zawołał Liam.
 -Co w tym dziwnego?- zdziwił się Malik- Selena też była naszą fanką.
 -I nadal jest.- wyszczerzył się Payne- ale ty stwierdziłeś że fanki są zbyt 'szalone' żeby się z którąś umówić.
 -Ale ona była inna. Nie licząc tego czajenia się w krzakach...- wytłumaczył.
 -A masz chociaż jej numer?- spytałem poruszając brwiami.
 -Louis! przecież mnie znasz! Nie przepuścił bym takiej okazji- wyszczerzył się.


           _________________________________________________________________


No i jak obiecałam, dodałam rozdział, gdy tylko pojawiły się 4 komentarze ;) Następny już dodam normalnie za dwa tygodnie w sobotę, ale MUSI BYĆ 6 KOMENTARZY!!
Przed nami tylko ostatni rozdział i epilog tej powieści, później myślę zrobić miesięczną przerwę i zacząć dodawać opowieść o Ziall'u, która mam nadzieję że się spodoba tak jak ta :D
Po prawej stronie bloga jest ankieta. była bym wdzięczna gdybyście zagłosowali :)
w no to do następnego!
Pozdrawiam Payne'owa <3 p="">

                                                                           Pamiętacie? :)

                                                                   Harlem Shake! :D

Rozdział XXI

przeczytajcie notkę pod rozdziałem! ważne!!    




UWAGA !!! SCENKA +18 Z NILL'EM I CARMEN !!!


(Perspektywa Seleny)

   Mężczyzna zbliżał się niebezpiecznie z niezbyt zachęcającą strzykawką z niebieskim płynem w środku i zaostrzoną igłą. Drugi który z nim przyszedł, przytrzymywał mnie, żebym się nie ruszała. Ten ze strzykawką złapał mnie za lewą rękę i brutalnie miażdżąc mi nadgarstek,, wbił igłę w moje przedramię i wpuścił cały płyn do mojej żyły. Po kilku minutach, to co mi wstrzyknęli zaczęło działać. Czułam się o tłumiona i opuściły mnie wszystkie siły.
   Przenieśli mnie do jakiegoś większego pomieszczenia i ułożyli na stole, przykrytym białym prześcieradłem. Na stoliku obok (jak mi się wydawało) leżały narzędzia operacyjne. Wbrew mojej woli rozebrali mnie do bielizny. Po chwili doszedł do nich jakiś facet ubrany jak zwykły lekarz w szpitalu  Nie spiesząc się, wziął butelkę z dozownikiem  i gazę. Następnie kazał facetom pozbyć się mojego biustonosza i obrócić na brzuch. Patrzyłam na brudną podłogę czułam jak 'lekarz' oczyszcza moją skórę na plecach, gdzie powinny się znajdować nerki. A później odpłynęłam...

(Perspektywa Liam'a)

   Chodziłem w tę i z powrotem tuż przed opuszczoną fabryką, o której do tąd nie miałem pojęcia że istnieje.
 -Długo się będą do cholery organizować zamiast wkroczyć natychmiast?!- krzyknąłem kopiąc z całej siły dużej wielości kamień.
 -Spokojnie, Li, my tez się denerwujemy -Niall położył mi na ramieniu rękę.
 -Chłopaki mamy problem...- podbiegł do nas Zayn.
 -Jaki?- spytał Louis.
 -Dziennikarze się tu zjechali i chcą z nami rozmawiać. Myślą że jesteśmy zaplątani w jakąś grubszą sprawę- odpowiedział.
 -pieprzyć ich kurwa!- zawołałem, trzymając się za włosy.
   Żaden z przyjaciół tego nie skomentował.
 -Ja z Louis'em się tym zajmiemy- zdecydował Harry, ciągnąc za sobą szatna.
 -Idę z wami- zdecydował Malik- Niall zostań...
 -Ok- mruknął.
   Odeszli i w tym samym momencie podszedł do nas przewodzący tą akcją komendant policji.
 -Rozejrzeliśmy się do okoła i rozstawiliśmy wszędzie moich ludzi i tych z wydziału specjalnego. Musicie się panowie odsunąć bo wchodzimy do środka- powiadomił nas.
 -Myśli pan że ja tak tu spokojnie będę czekał?- odezwałem się.
 -Musi pan- odpowiedział ostro.
 -A jak bym szedł za wami w pewnej odległości, dopóki nie zrobi się bezpiecznie?
 -Nie. Mogą pana zastrzelić.
 -A jak bym dostał katanę kuloodporną? chyba takie posiadacie?- nie dawałem za wygraną
 -Ale pan jest uparty!- westchnął zrezygnowany policjant- A co jeśli panu i tak się coś stanie? Będziemy za to odpowiadać.
 -Niall będzie świadkiem że nikt nie będzie mógł podać was do sądu czy coś...bo to ja wyłącznie biorę za siebie odpowiedzialność.
 -Jesteście młodzi i myślicie że to takie proste- mruknął.
 -Proszę!
   Jeszcze chwila i byłbym nawet gotowy błagać na kolanach nie zważając na paparazzi.
 -No dobra. Ale mam dla ciebie kilka warunków których nie możesz złamać- zdecydował.
 -Dobrze! zgadzam się na wszystko!- odparłem potulny jak baranek.
   Wejście do środka było łatwe bo nikt nie pilnował. Szliśmy  najciszej jak się dało korytarzami, magazynami i halami produkcyjnymi, aż w końcu usłyszeliśmy głosy w ostatniej najmniejszej hali. Po chwili zobaczyłem w rogu coś na wzór parawanu jakie są w szpitalu. Widziałem dokładnie zarys trzech mężczyzn  pochylających się nad stąłem na którym leżała czwarta osoba. Moje gardło ścisnęło ze strachu,a w głowie tłukła się myśl że może być już za późno...
   Jeden z policjantów kazał mi się zatrzymać. Obserwowałem zza ściany jak wkraczają. Gdy tylko unieruchomili facetów, odbiegłem do parawanu i zajrzałem za niego. Na widok krwi, zakręciło mi się w głowie i cofnąłem się przerażony. Na stole leżała bezwładnie na brzuchu Selena, mająca na sobie tylko dolną bieliznę. Tam gdzie jest prawa nerka była głęboka rana cięta z której tryskała krew. Wyglądało na to że dopiero co zaczęli operację nerki.
   Powstrzymując się od wymiotów wywołanych metalicznym zapachem krwi, przepuściłem ratowników, którzy postanowili zszywać ranę na miejscu. Zamknąłem szybko oczy i poczułem jak ktoś chce mnie z tam tąd zabrać. Otworzyłem oczy ponownie i zobaczyłem przerażonych Zayn'a i Louis'a. Chciałem tam zostać, ale nie miałem siły protestować. Po chwili poczułem świeże powietrze na policzkach gdzie zaczęły p nich spływać łzy.
 -Widzieliście to?! Oni prawie zamordowali ją i chcieli sprzedać jej narządy! Tak po prostu -wydusiłem.
 -Wyjdzie z tego, stary- pocieszył mnie Lou.
   Przytulił mnie,a ja w odpowiedzi chwyciłem jego ramie i ścisnąłem mocno aż usłyszałem cichy syk bólu...

 (Perspektywa Niall'a)

   Odkąd znaleźliśmy w ostatniej chwili Selenę wszystko powoli zaczęło się układać w dobrym kierunku. Co prawda Sel leżała jeszcze w szpitalu ale już p jutrze miała z niego wyjść. Larry w końcu zaczął się bardziej ukrywać przede mną w intymnych sytuacjach, albo po prostu ja się stałem bardziej ostrożny i zawsze się upewniałem że się sobą 'nie zajmują'.
   Zayn  wielu przeprosinach i setek róż u Pezz, w końcu się oddał załamany że dziewczyna nie chce mu wybaczyć tego wybryku po pijanemu.
   Jedyną osobę którą ta podziwiałem, był Liam. Miał bardzo dużo cierpliwości siły w trudnych chwilach i nawet potrafił wybaczyć zdradę przyjacielowi i ukochanej dziewczynie, której dał drugą szansę i teraz siedział przy jej łóżku w szpitalu. On ją naprawdę kochał...
   Ja aktualnie siedziałem w jakieś ekspluzywnej restauracji z Carmen i opijaliśmy drogim winem już czteromiesięczny nasz związek. Nasze policzki były już lekko zarumienione i w głowie mi przyjemnie szumiało. W końcu odpowiedzialny za bezpieczeństwo Car, zadzwoniłem po taksówkę i pojechaliśmy do mnie do domu.
   Było już grubo po północy, więc po przekroczeniu progu, próbowaliśmy się zachowywać jak najciszej się dało, by nie obudzić chłopaków. Lecz po chwili skradania się do mojego pokoju, Carmen pchała mnie na ścianę i wpiła się w moje usta. Czując nie dosyt, przyciągnąłem ją bliżej siebie chwytając za tyłek. Po chwili jednak postanowiłem zabrać ją do góry lecz dziewczyna zdążyła rozebrać mi koszulę i rzucić gdzieś w ciemność.
   Ledwo zamknąłem drzwi do mojego pokoju, Car szepnęła mi do ucha "Pokaż mi kotu na co cię stać" i niespodziewanie chwyciła mnie za krocze, sprawiając że poczułem przyjemność i jeszcze większe podniecenie. To wystarczyło żeby moje bokserki zrobiły się boleśnie za ciasne. Uśmiechnęła się cwaniacko z błyskiem pożądanie w oczach i oddaliła się powoli w stronę łóżka.
   W brew temu co pewnie myślała reszta domowników  jeszcze nie mieliśmy tego za sobą. A jeszcze gorzej  bo ja...no cóż..byłem jeszcze prawiczkiem. Dziwne nie? Sławny, a nie miał tego swojego pierwszego razu...to dość kompromitujące żeby się do tego przyznać. To wystarczyło żebym w momencie otrzeźwiał ale mój penis nadal się domagał bliskiego kontaktu z blondynką.
 -Niall...czy ja zrobiłam coś nie tak?
 -Nie, ja po prostu...- zaciąłem się zawstydzony.
 -Nigdy tego jeszcze nie robiłeś?
   Kiwnąłem potwierdzająco głową.
   Czasami zastanawiałem się ja ona to robi, że o wszystkim się domyśla. To tak jak by czytała w moich myślach...
 -Jeżeli nie chcesz, nie musimy tego robić- zapewniła mnie.
 -Ale ja chcę. Przepraszam cię za tą chwilową niepewność- powiedziałem cicho.
   Po chwili zbliżyłem się do niej całując ją namiętnie i pozbywając się jej sukienki i poddałem się instynktowi.
   No tak wszystkie 'nauki' Hazzy poszły w las. Teraz byłem tylko ja i Carmen. Zero Teorii mnóstwo praktyki. Zacząłem całować jej piękne ciało, każdy kawałek poznawałem osobno. Znalazłem się nad nią i wytyczyłem sobie szlak przez cały tłów, aż o nęcącą mnie koronkową bieliznę. Szybko jednak zdjąłem biustonosz i ze satysfakcją zacząłem pieścić  jej piersi, ssąc delikatnie sutki i przygryzając je. Stały się jeszcze bardziej twardsze z podniecenia.
   czułem jak nasze ciała się dopełniają. Powoli poddawałem się uczuciu które mną zawładnęło. Gdy wciąż byłem nad nią i pieściłem jej ciało ona dobrała się do mojego rozporka jak nienasycona tygrysica. podniosłem na nią wzrok i pomogłem ściągnąć jej moje spodnie. Nie zdążyłem sięgnąć o bokserki kiedy poczułem że ich nie mam, więc wyciągnąłem rękę do jej dolnej bielizny. Gdy tylko ją tam dotknąłem, jęknęła z rozkoszy. Zjechałem  jej ciele i ciągnąłem jej majtki zębami. Rzuciłem je w kąt pokoju.
   Zacząłem ją całować od stóp w górę docierając do najdelikatniejszego i najczulszego miejsca. Chcąc jej sprawić jak największą rozkosz zacząłem ją tam pieścić językiem, zaczynając od granicy z podbrzuszem, p krawędź warg sromowych.
 -Nialler, doprowadzisz mnie do szwedzkiej pasji, jeżeli będziesz się tak nadal ze mną droczył...
 -Możesz mi nie przerywać do póki nie dojdziesz ok?- oderwałem się na chwilę i odpowiedziałem jej.
    Znów wróciłem do zajęcia drażniąc ją delikatnie Car, moim iludniowym zarostem. Ona trzymała mnie za włosy i jęczała z rozkoszy, krzycząc moje imię.
   Nagle usłyszałem walenie pięścią o ścianę przez Liam'a i jego śmiech.
 -Uciszcie się trochę i dajcie ludziom spać!
   Spiąłem się lekko ale już po chwili zacząłem się śmiać. Przejechałem językiem po jej brzuchu i wszyłem z pod pościeli wpijając się w jej usta. o chwili Car chwyciła mnie z penisa i zaczęła poruszać ręką w dół i górę, chwilę później, znikając pod kołdrą. Całując mnie po klatce piersiowej, doszła w końcu do mojego nadprzyrdzenia. Zaczęła pieścić najpierw moje jądra a ja ujrzałem przed oczami gwiazdy.
 -Jeszcze chwila i nie wytrzymam- ostrzegłem Carmen.
 -Ale że czego nie wytrzymasz?-zaśmiała się.
 -Doskonale wiesz czego- odparłem zaciskając pięści na prześcieradle.
 -Haha, też cię kocham- powiedziała.
   Chwilę później poczułem jej język na moim penisie. Gdy byłem już tuż= tuż, nagle oderwała się i powiedziała:
 -Dosiądź mnie kowboju!
 -Na pewno tego chcesz?- spytałem niepewnie.
 -Tak i nie mam zamiaru się powtarzać.
   Skoro była pewna, chciałem to zrobić, ale zanim się zorientowałem, usiadła na mnie i poprowadziła go do celu.
 -Wiesz że nie mam gumki żeby się zabezpieczyć?- spytałem, kiedy byłem już w niej.
 -Domyśliłam się. żaden z nas, nie spodziewał się takiego obrotu sprawy.
 -Co mnie nie tłumaczy, bo facet powinien mieć jedną przy sobie.
 -Boisz się ciąży?
 -Ależ skąd- odparłem.
   Po chwili spuściłem się w niej i jęknąłem w przypływie rozkoszy. Ona odwdzięczyła się tym samym odrzucając włosy do tyłu.
    Po spełnieniu się leżeliśmy obok siebie. Gdy tylko odetchnęliśmy a chwilę, znów zaczęliśmy się znów całować, ale tym razem wolniej, zapamiętując nasze zapachy i smaki. Czułem każdy dreszcz przebiegający wzdłuż jej ciała i delikatność jej skóry. Dopiero teraz poczułem się mężczyzną w pełni chroniącym, cudowność swojej drugiej połówki.
   Wciąż badając jej ciało wszystkimi swoimi zmysłami słysząc jak szepta moje imię.
 -Niall...oh, Niall...-nagle poczułem jak spina się cała.
   Spojrzałem na nią, a ona patrzyła za mnie w stronę drzwi. Obróciłem się gwałtownie i ujrzałem czterech chłopaków szczerzących się i chichotających.
 -Wypierdalać mi z tąd!!- wrzasnąłem i wyskoczyłem z pod pościeli, cały czerwony z zaistniałej sytuacji, a nie z tego że byłem zupełnie nagi .
   Ruszyłem wściekły w ich stronę i złapałem za klamkę.
 -Gratulacje!
 -Stary no nareszcie!
 -Jestem z ciebie dumny!
 -Brawo!
   Zaczęli się przekrzykiwać i klaskać nam. Pełny furii, zatrzasnąłem im drzwi przed nosem. Postanowiłem że policzę się z nimi jutro...

                       _______________________________________________________________________________

Jak obiecałam jest scenka +18 z Nialler'em i Carmen :D ten rozdział wyszedł na najdłuższy i spóźniony ale mam nadzieję że się podobało :) tę scenkę erotyczną napisałam z przyjaciółką i wyszła nam niezłą seks bomba hehe:D więc dedykuję jej ten rozdział :P Nie dość że miałyśmy wenę, to jeszcze na jaja wymyśliłyśmy coś takiego:
"-Rany, Niall, jaki ten twój ogier wielki!
 -Dziękuję hodowałem go w dziczy.
 -A tak z ciekawości... mierzyłeś ile on ma centymetrów ten twój olbrzym?
 -taak mierzyłem go jak chodziłem jeszcze do szkoły średniej i taki mi został.
 -To ile on ma?
 -40-50 cm. w zależności gdzie i z kim jestem ;**
 -Wow to prawie jak murzyni! może pomalujemy go na ciemno?
 -Nie trzeba go malować, wystarczy że wsadzę ci go do tyłka"
hah sorry jak kogoś tym uraziłyśmy :)
przed nami jeszcze tylko jedna scenka erotyczna tylko że z Larrym, więc spinajcie tyłki i komentujcie te ostatnie rozdziały! oj na koniec będzie się działo :D 4 KOMENTARZE i następny jak tylko się pojawią- to jest wyjątek:). chcecie być powiadamiani o kolejnych rozdziałach na tt? piszcie w  komentarzach!
Pozdrawiam Payne'owa

!! Informacja !!

Przepraszam ale następny rozdział dodam z lekkim opóźnieniem ponieważ nie mam dostępu do mojego komputera :( agh...tak bardzo chciałabym już dodać no ale trudno :/ może być opóźnienie do 2 tygodni, ale może uda mi się dodać wcześniej, albo nawet może być później. nic nie obiecuje. Zaglądajcie tu co jakiś czas ;)

pozdrawiam Payne'owa