Bohaterowie

Zayn Malik (20 lat)

Niall Horan (19 lat)

Louis Tomlinson (21 lat)

Liam Payne (19 lat)

Harry Styles (19 lat)

Zapowiedź Ziall'a

Czy miłość wszystko przetrwa? Każde przeciwności losu? Nawet te najgorsze? Zayn i Niall mimo oddanych przyjaciół, sławy, pieniędzy i wiernych fanów, wcale nie mają z górki. Los również potrafi ich zaskoczyć...

Opowiadanie bromanse, zawierające przekleństwa używki i również sceny seksualne między dwoma chłopakami. ŻADNE Z WYDARZEŃ nie miało miejsca, więc opowieść ta jest całkowicie fikcyjna. Jeżeli nie jesteś zwolennikiem takich opowieści-nie czytaj.

                           _____________________________________________

Opowiadanie to jest dla mnie szczególne, ponieważ pisząc to, wciąż myślałam o pewnej osobie która odeszła i bardzo mi brakuje :'(
Pozdrawiam Payne'owa.

Epilog

*ROK PÓŹNIEJ*

(Perspektywa Zayn'a)

   27 sierpnia. Dla czterech osób bardzo szczęśliwy dzień. Dzisiaj ślub brał Liam z Seleną i Niall z Carmen. Obok mnie siedział Harry i opiekował się czteromiesięczną Claire (córka Liam'a i Sel), a obok niego stał Lou, uśmiechając się szeroko.
   Byłem w szoku kiedy prawie rok temu oznajmili nam że się zaręczyli. Facet z facetem biorą ślub? to trochę dziwne. Ale ważne że są ze sobą szczęśliwi. Stwierdzili że pobiorą się za jakiś rok.
   Najgorsze jest to że Modest zaczął się wpieprzać w sprawy Larry'ego. Oczywiście wiedzą że coś między nimi coś jest, ale nic nie wiedzą że są już zaręczeni! Wymyślają takie rzeczy żeby ich zamaskować, że każdy by się skapował. Fanki  też nam dają już znać, że są z chłopakami, mimo wszystko.
   Po mojej drugiej stronie stała Anne, trzymając mnie mocno za rękę i patrząc na mnie z od rzęs. Uśmiechnąłem się szeroko i pochyliłem się by ją ucałować w czoło.
 -Jesteś piękna- powiedziałem.
 -Ty też wyglądasz pociągająco w tej białej koszuli, Zayn- wyszczerzyła się.
   Zaśmiałem się, obejmując ją w pasie, tym samym zaznaczając innym facetom, że ta blond piękność w czerwonej, seksownej sukience należy do mnie.
   Poczułem jak Harry kopnął mnie w kostkę u nogi, a kiedy zwróciłem na niego uwagę wskazał ruchem głowy na tył, gdzie szedł Liam z Nialler'em.
 -No, no do twarzy im w tych smokingach- skomentowałem.
 -Poczekaj aż zobaczysz panny młode- odezwał się Lou- wyglądają nieziemsko!
 -Ej! bo się robię zazdrosny- burknął Harry.
 -Wpuściły cię?!- zdziwiłem się.
 -Yep, pod pretekstem z skorzystania z toalety- wyszczerzył się, całując na pocieszenie w policzek Styles'a.
   Li i Niall stanęli tuż przed ołtarzem polowym wzniesionym w naszym ogrodzie. Chłopcy czekali niecierpliwie na swoje przyszłe żony
   W końcu pojawiły się, powalając wszystkich na kolana, co chwile można było usłyszeć okrzyki zachwytu w śród gości.
   Selena miała na sobie koronkową długą białą suknię. na głowie miała budzę loków uwieńczoną diademem. Makijaż miała pod kolor sukni, czyli szaro-srebrny.
   Carmen znowu miała prostą białą suknię z akcentami złota,a w wyprostowanych włosach miała długi welon. Makijaż również miała dobrany pod kolor sukni.
   Jednym słowem panny młode były tak samo różne jak ich charaktery.

(Perspektywa Niall'a)

   Tak, to była zdecydowanie jedna z najpiękniejszych chwil w moim życiu. Kiedyś, na początku kariery w One Direction obiecałem że ożenię się z jedną z Directioner. Dziś tę obietnicę spełniam.
 -Niall'u James'ie Horan'ie, czy bierzesz sobie za żonę tę o to kobietę Carmen Emily Brown?- spytał ksiądz.
 -Tak- odpowiedziałem patrząc prosto w oczy Car.
 -Czy ślubujesz jej miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że jej nie opuścisz aż do śmierci?
 -Ślubuję.
 -Carmen Emily Brown, czy bierzesz za męża tego oto tu mężczyznę Niall'a James'a Horan'a?
 -Tak- odpowiedziała uśmiechając się do mnie.
 -Czy ślubujesz mu miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz że jej nie opuścisz aż do śmierci?
 -Ślubuję.
 -wymieńcie się więc teraz obrączkami- powiedział ksiądz zwracając się już również do Liam'a i Sel.
   Po wykonaniu tego, ksiądz znów się odezwał.
 -Na mocy danej mi przez prawo Boskie ogłaszam ciebie Liam'ie i Seleno, oraz Niall'u o Carmen, małżeństwem!
    Pocałowałem namiętnie Carmen, podnosząc ją do góry. W końcu miałem w swoich rękach na zawsze cały mój świat!

 (Perspektywa Louis'a)

   Wesele rozkręciło się na dobre, a ja patrząc na te nowe świeżo upieczone zakochane małżeństwa, cholernie zachciało mi się  zasmakować ponownie ust Harry'ego. W końcu nie wytrzymałem i zaciągłem Hazzę na tył ogrodu, gdzie nikt nie chodził a drzewa i krzewy, skutecznie odsłaniały od wścibskich oczu przechodniów.
   Pchnąłem Loczka na jedno z drzew owocowych plecami i wpiłem się w jego usta zanurzając dłonie w jego gęstych kasztanowych lokach. Harry oddał pocałunek, kładąc dłonie na moich pośladchach. Po chwili pogłębiliśmy nasz pocałunek, walcząc językami o dominację. Po kilku minutach pieszczoty, jednak oderwałem się od niego.
 -Wiesz? już się nie mogę doczekać naszego, chociażby "potajemnego" ślubu. kocham cię tak bardzo i nie wyobrażam sobie życia bez ciebie- powiedziałem.
 -Też cię kocham. Jesteś już częścią mnie a jak ktoś by próbował cię mi zabrać, chyba umarłbym z tęsknoty- odpowiedział.- dziękuję ci za te wszystkie nasze wspólne chwile i ten zajebisty seks z tobą- zachichotał.
 -Oh ty zboczuchu!- wtuliłem się mocno w niego- - Chodź już, pewnie zastanawiają się gdzie nas wcięło..wyszalejemy się w nocy- poruszałem kusząco brwiami.
 -czas wypróbować pozycję 69- wyparował i razem wybuchliśmy śmiechem.
   Złapałem go za dłoń i skierowaliśmy się w stronę wesela.

[PRASA]

   *dwa dni później*

"Liam Payne i Selena Amity- Payne oraz ich maleńka córeczka Claire w końcu szczęśliwą rodziną!"

"Niall Horan wczoraj ogłosił że zabiera swoją świeżo upieczoną żonę na Bahamy w podróż poślubną!"

   *tydzień później*

 "Carmen Horan w ciąży! Niall z 1D zostanie ojcem!"

 "HARRY STYLES I LOUIS TOMLINSON GEJAMI!!! mimo to fani wciąż są wierni chłopakom!"

 "Larry Stylinson okazuje się być prawdą! Harry i Louis z One Direction przyłapani!"

 "Nagranie przez jedną z antyfanek 1D jak Louis Tomlinson i Harry Styles całują się w ogrodzie i wyznają sobie miłość!"

 "Harry Styles i Louis Tomlinson ZARĘCZENI!!"

 "Dwóch gejów w One Direction! Modest! Magment! wściekły, a Tomlinson proponuje ostry seks Styles'owi zaraz po ślubie przyjaciół (nagrane)! Oj działo się tamtej nocy!! "

   *9 miesięcy później*

 "Niall i Carmen Horan mają bliźnięta! gratulacje! Dumny Niall opijał z przyjaciółmi na mieście dwie córki!"



  ________________________________________

dziękuję wszystkim bardzo za wszystkie komentarze pod rozdziałami tego opowiadania:) miałam wielką radość pisząc i o dodając to opowiadanie dla was. każde wejście i każdy komentarz dodawał mi motywacji i weny do pisania :D Nie napiszę kontynuacji ponieważ wena co do tego opowiadania wyczerpała się :/
Dziękuję Izie, mojej przyjaciółce z pomoc w napisaniu jednego rozdziału :)
Dziękuję Monice która sprawdzała i poprawiała błędy językowe i ortograficzne w pierwszych rozdziałach :)
za niedługo dodam zwiastun opowiadania o Ziall'u, mam nadzieję że też wam się spodoba i będziecie go czytać :D gdy coś się pojawi, poinformuje na moim twitterze: @Renka1D
do napisania!! <3 p="">pozdrawiam Payne'owa!

Rozdział XXIII

*CIESZCIE SIĘ OCZY SHIPPER'EK LARRY'EGO STYLINSON'A!!- CZYTANIE NA WŁASNĄ ODPOWIEDZIALNOŚĆ!! NIE POLECAM TYM CO NIE LUBIĄ SCENEK HOMOSEKSUALNYCH :D


(Perspektywa Seleny)

   Włożyłam ostatnią rzecz do torby i odwróciłam się do drzwi gdzie stał już Liam. Przygryzłam wargę czując się nadal winna, przez to co się wydarzyło. Spuściłam wzrok na podłogę.
 -Hej znowu o tym myślisz?- spytał podchodząc do mnie- stał się i trudno. Czasu nie cofniesz, trzeba iść dalej.
 -Jesteś zbyt dobry dla mnie- odpowiedziałam cicho.
 -Przestań- przerwał mi przytulając mnie mocno- każdy człowiek winien dostać drugą szansę.
 -Dziękuję- szepnęłam patrząc mu prosto w oczy- kocham cię.
 -Ja ciebie też- odparł i pocałował mnie czule w usta.
   Po chwili oderwaliśmy się od siebie i sięgnęłam po torbę.
 -Sel, jest coś o czym powinnaś wiedzieć- zaczął.
 -Tak?
 -Harry i Lou...oni są razem- wyznał.
 -Razem?- uśmiechnęłam się szeroko- Wiedziałam! Czekałam aż w końcu się ujawnią!
 -Naprawdę? Fajnie że nie masz nic przeciwko- odetchnął z ulgą.
 -A Carmen wie?- spytałam.
 -Niall powiedział jej dwa dni temu. Też się ucieszyła- odpowiedział.
 -Jesteśmy od zawsze za Larry'm mój ty idolu- odparłam dając mu całusa w policzek.
   Zabrał ode mnie torbę i pociągnął mnie za rękę splatając nasze dłonie po chwili wychodząc ze szpitala.

(Perspektywa Zayn'a)

 -Niall ! Louis ! Harry !- zawołałem, zdenerwowany stojąc przed lustrem, nie wiedząc w co kompletnie się ubrać.
 -Co się stało?!- wpadli wszyscy trzej do mojego pokoju.
 -Błagam móżcie! Za chwilę mam randkę z Anne! -jęknąłem.
   Louis wywrócił teatralnie oczami i zajrzał razem z Hazzą do szafy. Nialler wziął do ręki żel i zajął się moimi włosami. Piętnaście minut i byłem już gotowy. Spojrzałem w lustro i stwierdziłem że efekt jest całkiem niezły
 -Dzięki chłopaki!- krzyknąłem zciskając wszystkich pokolei.
   Złapałem szybko telefon z portfelem i zbiegłem na dół. Po kilkunastu minutach wszedłem do kwiaciarni i kupiłem bukiet z 45 czerwonych róż. Dotarłem na miejsce dużo przed czasem i niecierpliwie czekałem. Po 20 minutach moje oczy zasłoniły delikatne ciepłe dłonie. Odwróciłem się natychmiast i wręczyłem Anne bukiet. Była zachwycona.
 -Zayn! Jakie piękne!
 -Nie tak piękna jak ty- odpowiedziałem.
 -Dziękuję- powiedziała lekko zarumieniona.
 -To co będziemy robić? jakieś propozycje?- spytałem.
 -Nie mówiłam ci wcześniej, ale w Londynie jestem dopiero trzy tygodnie i nie zdążyłam jeszcze nic zwiedzić- przyznała się.
 -Ale jak to?- zdziwiłem się- gdzie wcześniej mieszkałaś?
 -W Szwecji pod Göteborg. Na pewno nie będziesz wiedział gdzie to- odpowiedziała.
 -Masz rację nie mam pojęcia. Ale mam nadzieję że kiedyś mi pokażesz- uśmiechnąłem się.- No to teraz idziemy na London Eye!
   Nieśmiało chwyciłem jej dłoń i zacząłem prowadzić do ogromnego koła.
   Z każdą minutą poznawałem ją coraz lepiej. I chyba...powoli się zakochiwałem.

(Perspektywa Harry'ego)

   Z wyczekiwaniem siedzieliśmy w naszym salonie, aż nowa płyta wejdzie na rynek muzyczny. Ja i Louis na dwuosobowej kanapie, Liam, Selena, Zayn i Anne na kolejnej kanapie, a Niall w fotelu z Carmen na kolanach.
   Nie mogłem  uwierzyć że tak wiele zdarzyło się od lipca do dzisiaj, 13 listopada. Najbardziej zapadło mi w pamięci występ na zakończenie igrzysk olimpijskich.
 -Jest! Udało się!- zawołał Liam.
 - Otwieramy szampana!- zdecydował Lou i chwycił butelkę alkoholu.
   Nalał wszystkim do kieliszków (Selena z jakiegoś powodu odmówiła).
 -Za szybko rozwijającą się karierę One Direction! -zawołałem.
 -Za nas wszystkich!- dodał Niall.
   Stuknęliśmy wszyscy kieliszkami i wypiliśmy całą zawartość dwóch butelek.
 -Słuchajcie wszyscy!- zawołał Liam.
 -Mamy dla was wiadomość!- dodała Sel.
 -Tak się zdarzyło że wpadliśmy i...- zaczął Li
 -Liam zostanie prawdziwym Daddy- dokończyła dziewczyna.
 -CO?!- zawołał Louis.
 -Dlaczego mi wcześniej nie powiedziałaś?!- oburzyła się Carmen.
 -Myślałem że się ucieszycie...- zaczął mówić niepewnie Payne.
 -Zostaję ojcem chrzestnym!- wyrwał się Nialler.
 -Gratuluję!- uśmiechnąłem się szeroko.
 -Kiedy ślub?- zawołali jednocześnie Zayn i Anne, chwilę później wybuchając śmiechem.
 -Hej, Hazza a może my zaadoptujemy jakiegoś malucha?- zaproponował Louis.
 -Z tobą zawsze kochanie- odparłem, całując go namiętnie w usta.
 -Fuuuuj!- usłyszeliśmy jęki naszych przyjaciół.
   Zachichotałem z Tommo z ich reakcji.
 -Żartowaliście z tą adopcją, prawda?- upewniła się Selena.
   Uśmiechnęliśmy się do nich tajemniczo.

   Po kilku godzinach oblewania wejścia naszej nowej płyty i ciąży Sel, postanowiliśmy się udać do góry, do naszego pokoju. Reszta postanowiła się przejść na dłuuuuugi spacer. Od kilku tygodni co ja mówię! Od kilku miesięcy(czyt: nieszczęsny wypadek z Eleanor) zostaliśmy sami w domu. Tylko ja i Lou.
   Zamknąłem drzwi frontowe i na wszelki wypadek drzwi do naszego pokoju na klucz. Po drodze gwizdnąłem Niall'owi bitą śmietanę z półki. Trudno, później policzymy się z jego wściekłym żołądkiem.
   Ledwo zamknąłem drzwi, Lou pchnął mnie na ścianę i (dosłownie) rzucił się na mnie. Pierwszy raz widziałem Tommo w takim stanie. Już na dole przy wszystkich, widziałem jak rozbiera mnie wzrokiem. Nie miałem mu tego za złe, sam na niego miałem ochotę.
   W szybkim tempie, prawie zdarł ze mnie ubrania. Nie byłem mu dłużny. W końcu stwierdziłem że będzie nam wygodniej na łóżku a nie przy zimnej ścianie. Pchnąłem go na łóżko i zacząłem całować go po szyi w dół. Z przyjemnością zacząłem się bawić jednym ze sutków, tak że Lou zaczął cicho jęczeć.
 -Boże jedyny! Hazz, jesteś niesamowity!- wychrypiał.
   Zachichotałem cicho i przejechałem językiem po całej długości jego podbrzusza. Zciągłem szybko jego bokserki. Nagle wstałem i podszedłem do ściany gdzie wcześniej upuściłem tubkę z bitą śmietaną. Louis spojrzał na mnie pytająco. Uśmiechnąłem się łobuzersko, poruszając kusząco brwiami i specjalnie oblizałem powoli górną wargę. Boo patrzył na mnie pożądliwym wzrokiem.
   Usiadłem mu na nogach i otworzyłem tubkę, wyciskając z niej zawartość na nadprzyrodzenie Lou, jego klatkę piersiową i na samego siebie, przy okazji resztę pakując sobie do ust. Odrzuciłem puste opakowanie za siebie gdzie uderzyło o drzwi z impetem.
   Zająłem się zlizywaniem bitej śmietany z ciała MOJEGO CHŁOPAKA. teraz chyba mogłem go tak nazywać wśród przyjaciół. Bo czemu nie? I tak wiedzą że jesteśmy razem :)
   Na koniec zostawiłem sobie jego penisa. Z lubością patrzyłem jaką robiłem mu przyjemność, aż doszedł z moim imieniem na ustach.
   Zadowolony z siebie, położyłem się obok niego dając mu gorącego całusa w usta. Po kilku minutach Tommo niespodziewanie znalazł się na mnie i tym razem to on zaczął się pozbywać bitej śmietany z mojego ciała. za nim dobrał się do mojego penisa, zauważył ze z szafki coś wystaje. Sięgnął po tą rzecz która się okazała kajdankami które kupiłem kilka dni temu, by je wykorzystać na Lou, ale wychodziło że będzie odwrotnie. założył mi je na nadgarstkach i przykuł do łóżka, na koniec nachylając się do mojego ucha.
 -Krzycz chcę cię słyszeć- szepnął mi do ucha a mnie przeszły ciarki.
   Chwała Li, że namówił wszystkich na spacer,, bo krzyczałem jak nigdy. Tomlinson po prostu doprowadzał mnie do krawędzi szaleństwa. Pieścił każdy zakątek mojego ciała dłoniami, ustami i językiem. gdy nadszedł finał naszej zabawy, stwierdziłem że tego wieczoru nigdy nie zapomnę. W końcu Louis uwolnił mnie i wtulił się we mnie a ja objąłem go ramionami.
 -Kocham cię- powiedział z czułością.
   Pocałowałem go namiętnie w odpowiedzi. To była piękna magiczna chwila, którą przerwał Lou.
 -Harry...ożeniłbyś się z facetem jak było by to możliwe?
 -Jeżeli byłbyś nim, to oczywiście- odpowiedziałem.
 -Zrobił bym to samo.
 -A co tak pytasz?
 -No bo tak sobie myślę...fajnie by było cię mieć za męża. Aww byłbyś już na zawsze ze mną!-odparł.
 -Niestety w Brytanii nie ma jeszcze takiego prawa*- powiedziałem cicho
 -No wiesz...to wcale nie musi być oficjalnie... ta po za prawem, tylko w śród rodziny i przyjaciół. Zgodził byś się na taki?- wyparował.
 -Louis'ie William'ie Tomlinson czy ty właśnie próbujesz mi się...oświadczyć?- spytałem zaskoczony.
 -Ok przejrzałeś mnie. ale nie wiem jak się za to zabrać- oskarżył się.
 -A jak byś się oświadczył...dziewczynie?- spytałem.
 -Ale ty nie jesteś dziewczyną.
 -Mniejsza o to- wywróciłem oczami.- no jak?
 -Wyjdziesz za mnie?
 -Oczywiście kochanie!- zawołałem szczerząc się.
 -To był odstęp!- oburzył się.
 -Sam nie wiedziałeś jak to powiedzieć to ci pomogłem.- westchnąłem.
 -Niech ci będzie- zachichotał- No to skoro już jesteśmy zaręczeni...to co z tym ślubem? No bo wiesz...zawsze możemy jechać do Los Angeles i tam wziąść go legalnie- zaproponował.
 -Można wziąść to od uwagę Lou- odparłem.
   Zapadła przyjemna cisza, kiedy wyparowałem:
 -Tommo pierz mnie!
 -Hazz..ale ty jesteś pewny...?- spytał zaskoczony.
 -Tak, bo inaczej po cholerę kupowałbym wcześniej lubrykant i prezerwatywę?- powiedziałem prosto z mostu.
 -Hmm- wymruczał szatyn- odzywa się twoja niegrzeczna natura...?
   W odpowiedzi wpiłem się w jego usta i po chwili wyciągłem z szafki wcześniej wspomniane rzeczy. Lou uśmiechnął się chytrze i zbliżył się do mojego tyłka. Delikatnie włożył najpierw pierwszy, później drugi i trzeci palec i zaczął je powoli zginać. Myślałem że to będzie boleć, a tu co? Lou robi to ta jak by kiedyś to już robił...
 -Louis?! Skąd wiesz jak to się robi?!- zdziwiłem się.
 -Curly, pewnie nie pamiętasz ale...co ja mówię! Miałeś urwany film następnego ranka, zaraz po imprezie urodzinowej Sel i nawet nie wiesz że cię w tedy pieprzyłem!- wybuchł.
 -I teraz raczysz mi o tym powiedzieć?!- zawołałem oburzony.
 -Twoja wina! Nie trzeba było tyle chlać!- odburknął.
 -Aha...dobra nie kłóćmy się już tylko kontynuuj.- wyszczerzyłem się.
   Tommo przewrócił oczami i powiedział żebym się obrócił na brzuch. Spełniłem jego prośbę i o chwili poczułem jak we mnie wchodzi i porusza biodrami...

(Perspektywa Louis'a)

   Pochyliłem się do przodu i przyssałem się do idealnych pleców Hazzy zostawiając w kilku miejscach malinki. Co chwile czułem coraz intensywniejsze odczucia rozkoszy, wsłuchując się w jęki Loczka.
   Nie mogłem w to uwierzyć! Harry jest moim NARZECZONYM! Ciekawe jak zareaguje na to reszta?
 -Ja zaraz dojdę LouLou!- wyjęczał.
   Nie odpowiedziałem, tył wykonałem ostatnie pchnięcie wyginając się z rozkoszy, a chwilę później doszedł Hazz. Wyszedłem z niego i zciągnąłem szybko zużytą prezerwatywę, rzucając na podłogę. Przytuliłem się mocno do Harry'ego.
 -Na zawsze razem?- spytał.
 -Na zawsze- odpowiedziałem.

    ___________________________________________________________________

*pisałam ten rozdział zanim ogłoszono w Wielkiej Brytanii legalne śluby homoseksualistów więc już postanowiłam tego nie zmieniać ;)


no cóż nie doczekałam się tych komentarzy pod ostatnim postem, no ale wiem że są pewne osoby które KOMENTUJĄ i to ze względu na nie dodaje. To smutne że mam prawie 5000 wejść a tak mało komentarzy, bo wiem że stać was na nie :/ no ale cóż mówi się trudno. czekam na te osoby które są takie kochane i mam nadzieję że skomentują :)
Epilog dodam już w tę sobotę papa! ;**
pozdrawiam Payne'owa :D


Larry dla was na koniec :)

aww musiałam Nialler'a dodać :D

Rozdział XXII

(Perspektywa Zayn'a)

   Zaproszono nas do jakiegoś programu żebyśmy udzielili wywiadu, jak nam idzie praca nad nowym krążkiem.
   No właśnie nowa płyta...
   Zaczęliśmy nagrywać w czerwcu ale przez cały lipiec się wstrzymaliśmy. Trzeba było w końcu wznowić nagrywanie bo premiera płyty była już w listopadzie, a pierwszej piosenki końcem września, a początkiem października. Cholera! było naprawdę mało czasu!
   Usiedliśmy w studiu na sofie. Liam oczywiście trochę nakłamał o płycie, ale żaden z naszej piątki nie miał mu tego za złe. później zaczęły się pytania co do naszych związków.
 -Zayn jaka jest przyczyna rozstania twojego i Peerie Edwards z Little Mix?
 -Przepraszam, ale to zbyt prywatna sprawa- odpowiedziałem, bojąc się że głos mi się załamie.
 -Rozumiem. A z tobą Liam, jak jest? Co to za afera z twoją dziewczyną Seleną Amity?
 -Wolałbym też to zachować dla siebie i przyjaciół- odparł ciemny blondyn.
 -Ona jest teraz w szpitalu, nieprawdaż?
 -Tak, ale już wszystko jest w porządku. jutro ją wypisują do domu.
 -Wspaniale! A ty Lou? Słyszałem plotkę że Eleanor Calder, twoja ex, przyłapała cię na zdradzie. Czy to prawda?
 -Kompletne bzdury. Z nikim ją nie zdradziłem, po prostu nasze uczucie...wygasło.- skłamał Tommo.
 -A co z Shipper'ami Larry'ego Stylinson'a? Wierzą iż twój związek rozpadł się z tego powodu. Jesteś może z Harry'm?
   Wstrzymałem oddech.
 -Pierwsze słyszę. Ja jestem heteroseksualny a Harry...jesteśmy tylko przyjaciółmi.
 -Harry ostatnio się przyznałeś w jednym z wywiadów że jesteś biseksualny...
 -Prawda ale mnie i Lou łączy wyłącznie przyjaźń- odpowiedział Hazza.
   Prowadzący nie zauważył jak spuszcza wzrok, bo właśnie zajął się Nialler'em. Bardzo dobrze bo jak by dłużej z nim rozmawiał, wszystko by się wydało bo porostu Styles nie umiał kłamać.
   Zaraz po wywiadzie pojechaliśmy do studia nagrywać po długiej przerwie. Śpiewaliśmy już dobre kilka godzin, aż przekonałem wszystkich żeby zrobić maleńką przerwę. Natychmiast poszedłem na  tył studia bo z przodu było chyba z 20 fanów. Spokojnie zapaliłem papierosa i zaciągłem się przyjemnym dla moich płuc dymem.
 -Wiesz że nie powinieneś palić, bo to źle wpływa na twój głos?- usłyszałem.
   Zaskoczony zauważyłem blondynkę czającą się w krzakach. Z kąt do cholery wiedziała że tu będę?!
 -Wiem, ale nie tak łatwo mi rzucić- odpowiedziałem.
 -Rozumiem. Sama kiedyś paliłam- odparła.
 -Paliłaś?!
   Przecież ona nie mogła mieć więcej niż 16 lat!
 -No tak..kolega mnie namówił dwa lata temu i tak jakoś mnie wciągnęło- wytłumaczyła.
 -Aha...Co ty tu robisz tak w ogóle?- spytałem.
 -Hmm...jak widać jestem fanką One Direction- uśmiechnęła się szeroko- Nazywam się Anne. mogłabym prosić cię o...
 -...o autograf?- dokończyłem.
 -No tak
 -A gdzie mam się podpisać?
 -Tutaj- wyszczerzyła się wskazując na bluzkę na biuście.
   Wywróciłem oczami i wyciągnąłem długopis, podpisując się we wskazanym miejscu i uśmiechając się szeroko.
 -Oglądałam dzisiejszy wywiad- przyznała się.
 -Podobał się?
   Wywiad...praktycznie wszędzie nakłamaliśmy. Co się z nami dzieje?
 -Myślę że nie byliście do końca szczerzy ze wszystkim, ale w to nie wnikam- odparła.
   Wzruszyłem ramionami
 -Gdybyśmy o wszystkim mówili dziennikarzom, nie mielibyśmy życia- westchnąłem.
 -Dziennikarzom tak, ale my Directioners domyślamy się więcej niż jesteście świadomi.
 -Co masz na myśli?
 -Louis i Harry Muszą się lepiej kłamać żeby się całkowicie zamaskować. Bo tego na razie chcą, tak?
   Otworzyłem szeroko czy z niedowierzania
 -Skąd o nich wiesz?!
 -Obserwacja Zayn. Po za tym...widziałam coś co nie powinnam- spuściła wzrok.
 -Mogę się dowiedzieć co?
 -To było, kiedy Selena miała urodziny i zrobiliście jej imprezę w domu. Jak przechodziłam obok was, to widziałam coś co nie powinnam...widziałam w oknie na piętrze calujących się Harry'ego i Lou. Hazza go rozbierał...- odpowiedziała.
 -Widział to jeszcze ktoś?- spytałem zaniepokojony.
 -Nie, byłem w tedy sama.
 -Mogę na ciebie liczyć Anne, że się nie wygadasz?- poprosiłem.
 -Czyli oni są ze sobą?!
 -No...tak- ja już ich widziała w intymnej sytuacji to stwierdziłem że nie ma sensu kłamać.
 -Nie ma sprawy. ja już muszę iść...
   Rzuciłem peta na ziemię i przydeptałem.
 -Ja zresztą też- uśmiechnąłem się do niej.
 -Zayn?
 -Tak?
   To co zrobiła później zszokowało mnie, ale się poddałem temu...

(Perspektywa Louis'a)

   Pociągłem loczka z powrotem do studia, całując ostatni raz w usta Niall nawijał coś do Liam'a, który coś pisał na telefonie, opierając się o ścianę. Zayn'a nie było.
 -A gdzie Malik?
 -Poszedł zapalić- odparł Nialler.
 -Żal mi go po tej akcji z Pezz...- powiedział ledwo Hazz, a w drzwiach pokazał się rozczochrany i lekko zarumieniony mulat.
 -A tobie co się stało?!- zawołałem zaskoczony.
 -No...Ten...tego..- Zayn wyraźnie się zmieszał.
 -Napadła cię jakaś fanka czy coś?- zachichotał Nialler.
 -Nie do końca- mruknął.
 -Co?!- tą odpowiedzią w końcu zwrócił uwagę Liam'a- coś ty robił?!
 -Yyy...no poszedłem zapalić no i w krzakach czaił się jedna z fanek...No więc ucięliśmy sobie pogawędkę  Chłopaki, ona was widziała w intymnej sytuacji!- zwrócił się do mnie i zielonookiego.
 -O kurwa...to teraz się wszyscy dowiedzą!- odezwał się Harry.
 -Nikomu nie powie- zapewnił Malik.
 -A skąd wiesz?- zaśmiał się nerwowo Harry.
 -No bo...po prostu wiem- odwrócił wzrok.
 -Co masz na myśli mówiąc że 'prawie' się na ciebie rzuciła?- spytałem przeczuwając odpowiedź.
 -No więc...był pocałunek z jej inicjatywy- zarumienił się lekko.
 -A ty tak po prostu się dałeś?- zdziwił się Niall.
 -No ten...tego...śliczna była- zaczął się bawić swoimi palcami.
 -No nie do wiary! Ten "Zayn Malik" stwierdził że 'podoba mu się jedna z fanek!- zawołał Liam.
 -Co w tym dziwnego?- zdziwił się Malik- Selena też była naszą fanką.
 -I nadal jest.- wyszczerzył się Payne- ale ty stwierdziłeś że fanki są zbyt 'szalone' żeby się z którąś umówić.
 -Ale ona była inna. Nie licząc tego czajenia się w krzakach...- wytłumaczył.
 -A masz chociaż jej numer?- spytałem poruszając brwiami.
 -Louis! przecież mnie znasz! Nie przepuścił bym takiej okazji- wyszczerzył się.


           _________________________________________________________________


No i jak obiecałam, dodałam rozdział, gdy tylko pojawiły się 4 komentarze ;) Następny już dodam normalnie za dwa tygodnie w sobotę, ale MUSI BYĆ 6 KOMENTARZY!!
Przed nami tylko ostatni rozdział i epilog tej powieści, później myślę zrobić miesięczną przerwę i zacząć dodawać opowieść o Ziall'u, która mam nadzieję że się spodoba tak jak ta :D
Po prawej stronie bloga jest ankieta. była bym wdzięczna gdybyście zagłosowali :)
w no to do następnego!
Pozdrawiam Payne'owa <3 p="">

                                                                           Pamiętacie? :)

                                                                   Harlem Shake! :D

Rozdział XXI

przeczytajcie notkę pod rozdziałem! ważne!!    




UWAGA !!! SCENKA +18 Z NILL'EM I CARMEN !!!


(Perspektywa Seleny)

   Mężczyzna zbliżał się niebezpiecznie z niezbyt zachęcającą strzykawką z niebieskim płynem w środku i zaostrzoną igłą. Drugi który z nim przyszedł, przytrzymywał mnie, żebym się nie ruszała. Ten ze strzykawką złapał mnie za lewą rękę i brutalnie miażdżąc mi nadgarstek,, wbił igłę w moje przedramię i wpuścił cały płyn do mojej żyły. Po kilku minutach, to co mi wstrzyknęli zaczęło działać. Czułam się o tłumiona i opuściły mnie wszystkie siły.
   Przenieśli mnie do jakiegoś większego pomieszczenia i ułożyli na stole, przykrytym białym prześcieradłem. Na stoliku obok (jak mi się wydawało) leżały narzędzia operacyjne. Wbrew mojej woli rozebrali mnie do bielizny. Po chwili doszedł do nich jakiś facet ubrany jak zwykły lekarz w szpitalu  Nie spiesząc się, wziął butelkę z dozownikiem  i gazę. Następnie kazał facetom pozbyć się mojego biustonosza i obrócić na brzuch. Patrzyłam na brudną podłogę czułam jak 'lekarz' oczyszcza moją skórę na plecach, gdzie powinny się znajdować nerki. A później odpłynęłam...

(Perspektywa Liam'a)

   Chodziłem w tę i z powrotem tuż przed opuszczoną fabryką, o której do tąd nie miałem pojęcia że istnieje.
 -Długo się będą do cholery organizować zamiast wkroczyć natychmiast?!- krzyknąłem kopiąc z całej siły dużej wielości kamień.
 -Spokojnie, Li, my tez się denerwujemy -Niall położył mi na ramieniu rękę.
 -Chłopaki mamy problem...- podbiegł do nas Zayn.
 -Jaki?- spytał Louis.
 -Dziennikarze się tu zjechali i chcą z nami rozmawiać. Myślą że jesteśmy zaplątani w jakąś grubszą sprawę- odpowiedział.
 -pieprzyć ich kurwa!- zawołałem, trzymając się za włosy.
   Żaden z przyjaciół tego nie skomentował.
 -Ja z Louis'em się tym zajmiemy- zdecydował Harry, ciągnąc za sobą szatna.
 -Idę z wami- zdecydował Malik- Niall zostań...
 -Ok- mruknął.
   Odeszli i w tym samym momencie podszedł do nas przewodzący tą akcją komendant policji.
 -Rozejrzeliśmy się do okoła i rozstawiliśmy wszędzie moich ludzi i tych z wydziału specjalnego. Musicie się panowie odsunąć bo wchodzimy do środka- powiadomił nas.
 -Myśli pan że ja tak tu spokojnie będę czekał?- odezwałem się.
 -Musi pan- odpowiedział ostro.
 -A jak bym szedł za wami w pewnej odległości, dopóki nie zrobi się bezpiecznie?
 -Nie. Mogą pana zastrzelić.
 -A jak bym dostał katanę kuloodporną? chyba takie posiadacie?- nie dawałem za wygraną
 -Ale pan jest uparty!- westchnął zrezygnowany policjant- A co jeśli panu i tak się coś stanie? Będziemy za to odpowiadać.
 -Niall będzie świadkiem że nikt nie będzie mógł podać was do sądu czy coś...bo to ja wyłącznie biorę za siebie odpowiedzialność.
 -Jesteście młodzi i myślicie że to takie proste- mruknął.
 -Proszę!
   Jeszcze chwila i byłbym nawet gotowy błagać na kolanach nie zważając na paparazzi.
 -No dobra. Ale mam dla ciebie kilka warunków których nie możesz złamać- zdecydował.
 -Dobrze! zgadzam się na wszystko!- odparłem potulny jak baranek.
   Wejście do środka było łatwe bo nikt nie pilnował. Szliśmy  najciszej jak się dało korytarzami, magazynami i halami produkcyjnymi, aż w końcu usłyszeliśmy głosy w ostatniej najmniejszej hali. Po chwili zobaczyłem w rogu coś na wzór parawanu jakie są w szpitalu. Widziałem dokładnie zarys trzech mężczyzn  pochylających się nad stąłem na którym leżała czwarta osoba. Moje gardło ścisnęło ze strachu,a w głowie tłukła się myśl że może być już za późno...
   Jeden z policjantów kazał mi się zatrzymać. Obserwowałem zza ściany jak wkraczają. Gdy tylko unieruchomili facetów, odbiegłem do parawanu i zajrzałem za niego. Na widok krwi, zakręciło mi się w głowie i cofnąłem się przerażony. Na stole leżała bezwładnie na brzuchu Selena, mająca na sobie tylko dolną bieliznę. Tam gdzie jest prawa nerka była głęboka rana cięta z której tryskała krew. Wyglądało na to że dopiero co zaczęli operację nerki.
   Powstrzymując się od wymiotów wywołanych metalicznym zapachem krwi, przepuściłem ratowników, którzy postanowili zszywać ranę na miejscu. Zamknąłem szybko oczy i poczułem jak ktoś chce mnie z tam tąd zabrać. Otworzyłem oczy ponownie i zobaczyłem przerażonych Zayn'a i Louis'a. Chciałem tam zostać, ale nie miałem siły protestować. Po chwili poczułem świeże powietrze na policzkach gdzie zaczęły p nich spływać łzy.
 -Widzieliście to?! Oni prawie zamordowali ją i chcieli sprzedać jej narządy! Tak po prostu -wydusiłem.
 -Wyjdzie z tego, stary- pocieszył mnie Lou.
   Przytulił mnie,a ja w odpowiedzi chwyciłem jego ramie i ścisnąłem mocno aż usłyszałem cichy syk bólu...

 (Perspektywa Niall'a)

   Odkąd znaleźliśmy w ostatniej chwili Selenę wszystko powoli zaczęło się układać w dobrym kierunku. Co prawda Sel leżała jeszcze w szpitalu ale już p jutrze miała z niego wyjść. Larry w końcu zaczął się bardziej ukrywać przede mną w intymnych sytuacjach, albo po prostu ja się stałem bardziej ostrożny i zawsze się upewniałem że się sobą 'nie zajmują'.
   Zayn  wielu przeprosinach i setek róż u Pezz, w końcu się oddał załamany że dziewczyna nie chce mu wybaczyć tego wybryku po pijanemu.
   Jedyną osobę którą ta podziwiałem, był Liam. Miał bardzo dużo cierpliwości siły w trudnych chwilach i nawet potrafił wybaczyć zdradę przyjacielowi i ukochanej dziewczynie, której dał drugą szansę i teraz siedział przy jej łóżku w szpitalu. On ją naprawdę kochał...
   Ja aktualnie siedziałem w jakieś ekspluzywnej restauracji z Carmen i opijaliśmy drogim winem już czteromiesięczny nasz związek. Nasze policzki były już lekko zarumienione i w głowie mi przyjemnie szumiało. W końcu odpowiedzialny za bezpieczeństwo Car, zadzwoniłem po taksówkę i pojechaliśmy do mnie do domu.
   Było już grubo po północy, więc po przekroczeniu progu, próbowaliśmy się zachowywać jak najciszej się dało, by nie obudzić chłopaków. Lecz po chwili skradania się do mojego pokoju, Carmen pchała mnie na ścianę i wpiła się w moje usta. Czując nie dosyt, przyciągnąłem ją bliżej siebie chwytając za tyłek. Po chwili jednak postanowiłem zabrać ją do góry lecz dziewczyna zdążyła rozebrać mi koszulę i rzucić gdzieś w ciemność.
   Ledwo zamknąłem drzwi do mojego pokoju, Car szepnęła mi do ucha "Pokaż mi kotu na co cię stać" i niespodziewanie chwyciła mnie za krocze, sprawiając że poczułem przyjemność i jeszcze większe podniecenie. To wystarczyło żeby moje bokserki zrobiły się boleśnie za ciasne. Uśmiechnęła się cwaniacko z błyskiem pożądanie w oczach i oddaliła się powoli w stronę łóżka.
   W brew temu co pewnie myślała reszta domowników  jeszcze nie mieliśmy tego za sobą. A jeszcze gorzej  bo ja...no cóż..byłem jeszcze prawiczkiem. Dziwne nie? Sławny, a nie miał tego swojego pierwszego razu...to dość kompromitujące żeby się do tego przyznać. To wystarczyło żebym w momencie otrzeźwiał ale mój penis nadal się domagał bliskiego kontaktu z blondynką.
 -Niall...czy ja zrobiłam coś nie tak?
 -Nie, ja po prostu...- zaciąłem się zawstydzony.
 -Nigdy tego jeszcze nie robiłeś?
   Kiwnąłem potwierdzająco głową.
   Czasami zastanawiałem się ja ona to robi, że o wszystkim się domyśla. To tak jak by czytała w moich myślach...
 -Jeżeli nie chcesz, nie musimy tego robić- zapewniła mnie.
 -Ale ja chcę. Przepraszam cię za tą chwilową niepewność- powiedziałem cicho.
   Po chwili zbliżyłem się do niej całując ją namiętnie i pozbywając się jej sukienki i poddałem się instynktowi.
   No tak wszystkie 'nauki' Hazzy poszły w las. Teraz byłem tylko ja i Carmen. Zero Teorii mnóstwo praktyki. Zacząłem całować jej piękne ciało, każdy kawałek poznawałem osobno. Znalazłem się nad nią i wytyczyłem sobie szlak przez cały tłów, aż o nęcącą mnie koronkową bieliznę. Szybko jednak zdjąłem biustonosz i ze satysfakcją zacząłem pieścić  jej piersi, ssąc delikatnie sutki i przygryzając je. Stały się jeszcze bardziej twardsze z podniecenia.
   czułem jak nasze ciała się dopełniają. Powoli poddawałem się uczuciu które mną zawładnęło. Gdy wciąż byłem nad nią i pieściłem jej ciało ona dobrała się do mojego rozporka jak nienasycona tygrysica. podniosłem na nią wzrok i pomogłem ściągnąć jej moje spodnie. Nie zdążyłem sięgnąć o bokserki kiedy poczułem że ich nie mam, więc wyciągnąłem rękę do jej dolnej bielizny. Gdy tylko ją tam dotknąłem, jęknęła z rozkoszy. Zjechałem  jej ciele i ciągnąłem jej majtki zębami. Rzuciłem je w kąt pokoju.
   Zacząłem ją całować od stóp w górę docierając do najdelikatniejszego i najczulszego miejsca. Chcąc jej sprawić jak największą rozkosz zacząłem ją tam pieścić językiem, zaczynając od granicy z podbrzuszem, p krawędź warg sromowych.
 -Nialler, doprowadzisz mnie do szwedzkiej pasji, jeżeli będziesz się tak nadal ze mną droczył...
 -Możesz mi nie przerywać do póki nie dojdziesz ok?- oderwałem się na chwilę i odpowiedziałem jej.
    Znów wróciłem do zajęcia drażniąc ją delikatnie Car, moim iludniowym zarostem. Ona trzymała mnie za włosy i jęczała z rozkoszy, krzycząc moje imię.
   Nagle usłyszałem walenie pięścią o ścianę przez Liam'a i jego śmiech.
 -Uciszcie się trochę i dajcie ludziom spać!
   Spiąłem się lekko ale już po chwili zacząłem się śmiać. Przejechałem językiem po jej brzuchu i wszyłem z pod pościeli wpijając się w jej usta. o chwili Car chwyciła mnie z penisa i zaczęła poruszać ręką w dół i górę, chwilę później, znikając pod kołdrą. Całując mnie po klatce piersiowej, doszła w końcu do mojego nadprzyrdzenia. Zaczęła pieścić najpierw moje jądra a ja ujrzałem przed oczami gwiazdy.
 -Jeszcze chwila i nie wytrzymam- ostrzegłem Carmen.
 -Ale że czego nie wytrzymasz?-zaśmiała się.
 -Doskonale wiesz czego- odparłem zaciskając pięści na prześcieradle.
 -Haha, też cię kocham- powiedziała.
   Chwilę później poczułem jej język na moim penisie. Gdy byłem już tuż= tuż, nagle oderwała się i powiedziała:
 -Dosiądź mnie kowboju!
 -Na pewno tego chcesz?- spytałem niepewnie.
 -Tak i nie mam zamiaru się powtarzać.
   Skoro była pewna, chciałem to zrobić, ale zanim się zorientowałem, usiadła na mnie i poprowadziła go do celu.
 -Wiesz że nie mam gumki żeby się zabezpieczyć?- spytałem, kiedy byłem już w niej.
 -Domyśliłam się. żaden z nas, nie spodziewał się takiego obrotu sprawy.
 -Co mnie nie tłumaczy, bo facet powinien mieć jedną przy sobie.
 -Boisz się ciąży?
 -Ależ skąd- odparłem.
   Po chwili spuściłem się w niej i jęknąłem w przypływie rozkoszy. Ona odwdzięczyła się tym samym odrzucając włosy do tyłu.
    Po spełnieniu się leżeliśmy obok siebie. Gdy tylko odetchnęliśmy a chwilę, znów zaczęliśmy się znów całować, ale tym razem wolniej, zapamiętując nasze zapachy i smaki. Czułem każdy dreszcz przebiegający wzdłuż jej ciała i delikatność jej skóry. Dopiero teraz poczułem się mężczyzną w pełni chroniącym, cudowność swojej drugiej połówki.
   Wciąż badając jej ciało wszystkimi swoimi zmysłami słysząc jak szepta moje imię.
 -Niall...oh, Niall...-nagle poczułem jak spina się cała.
   Spojrzałem na nią, a ona patrzyła za mnie w stronę drzwi. Obróciłem się gwałtownie i ujrzałem czterech chłopaków szczerzących się i chichotających.
 -Wypierdalać mi z tąd!!- wrzasnąłem i wyskoczyłem z pod pościeli, cały czerwony z zaistniałej sytuacji, a nie z tego że byłem zupełnie nagi .
   Ruszyłem wściekły w ich stronę i złapałem za klamkę.
 -Gratulacje!
 -Stary no nareszcie!
 -Jestem z ciebie dumny!
 -Brawo!
   Zaczęli się przekrzykiwać i klaskać nam. Pełny furii, zatrzasnąłem im drzwi przed nosem. Postanowiłem że policzę się z nimi jutro...

                       _______________________________________________________________________________

Jak obiecałam jest scenka +18 z Nialler'em i Carmen :D ten rozdział wyszedł na najdłuższy i spóźniony ale mam nadzieję że się podobało :) tę scenkę erotyczną napisałam z przyjaciółką i wyszła nam niezłą seks bomba hehe:D więc dedykuję jej ten rozdział :P Nie dość że miałyśmy wenę, to jeszcze na jaja wymyśliłyśmy coś takiego:
"-Rany, Niall, jaki ten twój ogier wielki!
 -Dziękuję hodowałem go w dziczy.
 -A tak z ciekawości... mierzyłeś ile on ma centymetrów ten twój olbrzym?
 -taak mierzyłem go jak chodziłem jeszcze do szkoły średniej i taki mi został.
 -To ile on ma?
 -40-50 cm. w zależności gdzie i z kim jestem ;**
 -Wow to prawie jak murzyni! może pomalujemy go na ciemno?
 -Nie trzeba go malować, wystarczy że wsadzę ci go do tyłka"
hah sorry jak kogoś tym uraziłyśmy :)
przed nami jeszcze tylko jedna scenka erotyczna tylko że z Larrym, więc spinajcie tyłki i komentujcie te ostatnie rozdziały! oj na koniec będzie się działo :D 4 KOMENTARZE i następny jak tylko się pojawią- to jest wyjątek:). chcecie być powiadamiani o kolejnych rozdziałach na tt? piszcie w  komentarzach!
Pozdrawiam Payne'owa

!! Informacja !!

Przepraszam ale następny rozdział dodam z lekkim opóźnieniem ponieważ nie mam dostępu do mojego komputera :( agh...tak bardzo chciałabym już dodać no ale trudno :/ może być opóźnienie do 2 tygodni, ale może uda mi się dodać wcześniej, albo nawet może być później. nic nie obiecuje. Zaglądajcie tu co jakiś czas ;)

pozdrawiam Payne'owa

Rozdział XX

(Perspektywa Seleny)

   Otworzyłam powoli oczy i jęknęłam z powodu ostrego kaca Rozejrzałam się do okoła. Nie znałam tego miejsca, byłam tu po raz pierwszy...byłam w jakieś piwnicy, całkiem pustej nie licząc koców na których leżałam. Boże gdzie ja jestem? Jak się tu dostałam? Ostatnie co pamiętam to jak szłam przez park pijąc którąś z kolei butelkę wina. Moje myśli zeszły na wczorajsze wydarzenia. Z moich oczu wytrysnęły łzy.
   Po dość długim czasie, ktoś zszedł do piwnicy. Zobaczyłam jakiegoś nieznajomego faceta.
 -Widzę że w końcu wytrzeźwiałaś- uśmiechnął się obleśnie.
 -Kim jesteś i co ja tu robię?!- spytałam drżącym głosem
 -No widzisz? i po co tyle piłaś? Marnie spędzony ostatni dzień na wolności- odparł.
 -Co chcesz mi zrobić?!
-Znajdzie się ktoś kto będzie lepiej dbał o twoje organy jak np nerki i wątroba-odpowiedział.
   Teraz to już w ogóle mnie sparaliżował strach. Mieli mnie zamiar kroić na kawałki!
   Ze satysfakcją wymalowaną na twarzy zbliżył się do mnie i dotknął mojego policzka a ja natychmiast odskoczyłam w tył.
 -Ciesz się ostatnimi dwoma dniami życia- powiadomił mnie.
 -Jesteś chory- wyszeptałam
   Nie odpowiedział tylko zaśmiał się i wyszedł. Natomiast ja kopłam z całej siły w drzwi (czego później pożałowałam) i wrzasnęłam:
 -Wypuście mnie do cholery!!
   Odpowiedziała mi cisza.

(Perspektywa Niall'a)

 -No więc mam plan!- zawołałem wchodząc do kuchni ze stosem plakatów o zaginięciu Sel i rzuciłem je na stół.
 -Jaki?- spytał Zayn, opierając się o blat kuchenny.
 -Będziemy rozwieszać plakaty po całym Londynie. Taka pomoc dla policji bo raczej sobie sami szybko nie poradzą...-wyjaśniłem
 -Trafna uwaga- zakpił Louis- myślisz że to coś da?
 -No chociaż trochę pomoże, może ktoś ją widział czy coś-wywróciłem oczami.
 -Nialler ma rację- poparł mnie Daddy Direction.
 -Sami też możemy coś powęszyć- dodał Malik.
 -Na serio myślisz że stado dziewczyn odpuści nas sobie? Kiedy nas zobaczą?- zauważył Tommo.
 -Ugh...Louis, rusz w końcu mózgownicą, a nie rozmyślaj o namiętnych scenach z Hazzą, których zawsze byłem przez przypadek świadkiem- wzdrygnąłem się z obrzydzenia przypominając sobie wszystko.
   Lou zaśmiał się widząc moją skwaszoną minę.
 -Tylko nie mów że Carm nigdy ci loda nie robiła- zawołał rozbawiony.
   Spłonąłem i już miałem coś odpowiedzieć kiedy uprzedził mnie Liam.
 -Chłopaki sorry ale nie mam zamiaru słuchać sprawozdań na temat waszego życia seksualnego.
 -A gdzie w ogóle jest Hazza? -spytał Zayn.
 -Pewnie doprowadza swoją buźkę do porządku- wyparowałem.
   Po chwili wybuchłem śmiechcem razem z Lou na widok min Li i mulata.
 -Ledwo się z tym pogodziłem a wy mi z takimi tekstami wyjeżdżacie! Wole nie myśleć co wy tam robicie...- odezwał się po dłuższej chwili Malik.
 -Mówisz o wersji Hart? Na przykład wczoraj na imprezie?- Louis poruszając brwiami, odsunął trochę kołnierz bluzki ukazując kilka czerwonych plamek- Harry jest mistrzem w robieniu malinek...
 -Nie! Stop! To zaczyna być chore..- przerwał mu Zayn.
 -Ciesz się że nie widziałeś ich w akcji tak jak ja- poskarżyłem się.
 -Może tak wróćmy do tematu zaginięcia Seleny?- zaproponował Payne.
 -popieram!- zawołaliśmy razem z Malikiem., kiedy do kuchni wszedł bardziej niż zwykle rozczochrany Styles.
 -Coś mnie ominęło? -spytał niepewnie.
 -Krótka konwersacja na twój i Lou temat- odpowiedziałem.
 -Aha- mruknął i usadowił się na kolanach Tomlinsona.
   Ignorując ich zachowanie wróciłem do poprzedniego tematu.
 -Można też to zgłosić do jakiegoś programu o zaginionych- dokończyłem.
 -Dobrze myślisz...ale kto się tym zajmie?- spytał Liam.
 -Ja się tym zajmę to wszystko przeze mnie.-zaproponował mulat.
 -Nie obwiniaj się aż tak- odezwał się niespodziewanie Li
 -Nie Liam, to moja wina że Selena zaginęła. To przez to że nie umiem zapanować nad sobą i o mało nie przeleciałem dziewczyny przyjaciela! Nie zasługuję na twoją przyjaźń Li, a ni na miłość Peerie i dobrze że mnie zostawiła. Należało mi się. Nie jestem tego wart- powiedział Zayn patrząc w podłogę- i nawet nie zaprzeczaj że jestem świnią.
 -Ale tylko prawdziwy przyjaciel potrafi przyznać się do swoich błędów i szczerze tego żałować. Dużo nad tym myślałem i...jeżeli mamy mieć ze sobą do czynienia przez bardzo długi czas to ci wybaczam ale będziesz musiał na nowo zapracować sobie na moje zaufanie- odarł Payne tym samym zmuszając mulata do podniesienia na niego wzroku.
 -Liam...nie wiem co powiedzieć- rzekł zaskoczony decyzją ciemnego blondyna- dziękuję...
   Nie powiem...zrobiło się jakoś dziwnie i lekko wzruszająco. Brakowało jeszcze żeby wpadli sobie w ramiona Jak by czytali w moich myślach zrobili to.
 -Dobra koniec tych czułości, idziemy wieszać plakaty- powiedziałem zbierając kilkadziesiąt plakatów i ruszyłem do werandy-Malik! Jedziesz ze mną!

(Perspektywa Liam'a)

   Pojechałem z Lou i Hazzą, ale postanowiliśmy się rozdzielić. Oni chodzili głównymi ulicami a ja po parku, przybijając co jakiś czas plakaty do drzew i wypytywałem o Selenę przechodniów. Nit nic nie widział. Zrezygnowany wszedłem na mostek i spojrzałem przed siebie. Moją uwagę przykuła pewna rzecz leżąca na lewym brzegu. Podszedłem szybko do tamtego miejsca i odniosłem z ziemi butelkę po winie oraz zerwaną bransoletkę jaką dałem Selenie na urodziny. Zchowałem ją szybko do kieszeni i rozejrzałem się do okoła. Zauważyłem niedaleko faceta siedzącego na ławce. wyglądał na bezdomnego. Natychmiast do niego podszedłem z nadzieją że czegoś się dowiem.
 -Przepraszam pana...widział może pan tę dziewczynę tu, niedawno? -wskazałem na jej zdjęcie.
 -A no była tu...nachlała się wyglądała na zrozpaczoną- powiedział.
   Moje serce szybciej zabiło.
 -Może wie pan co się z nią stało? -dopytywałem się.
 -Rozumiem że jest dla pana bardzo ważna?
 -Ja...tak- zająkłem się lekko.
 -No więc zabrali ją do białego auta...dla nas bezdomnych jest niebezpieczna- powiedział cicho.
 -Kim są ci ludzie? -spytałem niespokojnie.
 -To handlarze organów ludzkich. wyłapują bezdomnych i samotnych, a później ich kroją.
   Zamarłem.
 -A wie pan może gdzie to robią...?- wydusiłem przerażony tym że Sel może już nie żyć.
 -Wiem. kiedyś sam im uciekłem... ale nie chcę tego wspominać-skrzywił się.
 -Błagam pana! Muszę ją znaleźć!-zawołałem- zrobię wszystko, co pan tylko sobie zażyczy...zapłacę...tylko niech an mi pomoże ją znaleźć!
 -Myślisz że wciąż żyje?- spytał z ironią.
 -Nie wiem...mam nadzieję że tak...
 -Mówisz że zrobisz wszystko żeby ją znaleźć?- upewnił się.
   Kiwnąłem potwierdzająco głową.
 -Wystarczy że ich zamkną i pomożesz mi zacząć życie od nowa. Wyglądasz na nadzianego i w dodatku z kąś cię kojarzę...
 -Możliwe ze z reklam i gazet- mruknąłem zadowolony że mi może.
 -Czyli kolejna gwiazdka Londynu?
 -Można tak powiedzieć. Wokalista znanego Boys Bandu -przyznałem się.- pan wybaczy, zadzwonię po kolegów.
   Odszedłem kilka kroków i wybrałem numer Lou.
 -Coś nowego?
 -Możliwe że wiem gdzie jest w tej chwili...ale musimy się spieszyć, mamy bardzo mało czasu.
 -Ok. Rozumiem że nie zapowiada się dobrze...
 -Spotkamy się przy bramie parkowej. Jedzie z nami facet, który wie co i jak.
 -Do zobaczenia
   Rozłączyłem się i gestem zacząłem wołać bezdomnego.
   Po kilku minutach, siedzieliśmy w aucie Hazzy  który przed chwilą powiadomił policję. Ruszyliśmy szybo za wskazówkami męszczyzny.

   __________________________

No cóż....z kąt to opóźnienie? bo dopiero dzisiaj dostałam 6 komentarz. mam nadzieję że podoba się wam rozwijająca się akcja :) 6 KOMENTARZY i kolejny za dwa tygodnie :) przepraszam za wszystkie błędy i kto chce byś powiadamiany o kolejnych rozdziałach to daje Nicka w komentarzu (: pozdrawiam- Payne'owa ;)

Rozdział XIX

UWAGA SCENKA Z LARRYM!!!



(Perspektywa Niall'a)

   Pod wieczór spędziliśmy w Nados. Właśnie wpakowałem do ust kilkanaście frytek naraz, kiedy odezwał się Lou.
 -Jedna noc i tyle się porobiło...
 -Było aż tak źle?- spytał Josh.
 -Pomijając wrzask Peerie, jak Zaym oberwał z liścia i przybitego Liam'a może nie jest tak źle w porównaniu tego co się kryje za drzwiami do pokoju Malika-skomentował Hazza.
 -Nieźle go poniosło- potwierdziłem wspominając huk dochodzący z jego pokoju- żal mi tak bardzo naszego biednego kosza...
   Przyjaciele zachichotali.
 -A tak na oważnie, to trzeba jakoś pogodzić Zayn'a i Liam'a. Mieszkamy razem, pracujemy razem i w ogóle dużo spędzamy ze sobą czasu- stwierdziłem.
 -Będzie trudno ale damy radę- pocieszył nas Louis.
   Nagle zadzwonił mój telefon. To był Li.
 -No co jest?
 -Selena zniknęła.
 -A pytałeś może Malka czy nie wie gdzie jest?
 -Tak. Nic nie wie.
 -A jej mama?
 -To właśnie ona mnie powiadomiła że nie ma seleny odkąd wczoraj rano poszła do nas...
 -A obdzwoniłeś gości? nikt nic nie widział?
 -Cisza. Jej telefon też nie odpowiada.
 -Dobra, wracamy do domu.
   Rozłączyłem się. Napotkałem pytające spojrzenia chłopaków.
 -Selena zniknęła. Nie wiadomo gdzie jest, nie ma z nią kontaktu- powiadomiłem ich.
 -A co z jej mamą?- spytał Tommo
 -Ona powiadomiła Liam'a o zniknięciu- odparłem- Li czeka na nas w domu.
   Kilkadziesiąt minut później weszliśmy do mieszkania już bez Josha. weszliśmy do kuchni gdzie w ciszy siedział Liam i Zayn.
 -Wiadomo już coś?- spytałem od wejścia.
 -Nie.- odpowiedział Li.
 -Nie myślicie że coś jej się...stało?- wydusił mulat.
 -Nawet o tym nie myśl- skarcił go Louis.
 -Jedynym wyjściem jest zgłoszenie zaginięcia na policji- powiedział Harry.
 -Problem jest taki że wyszła...no właśnie kiedy?- spytałem.
 -Chyba nie długo o mnie... tak około pierwszej- odpowiedział Payne.
 -Czyli nie ma jej...- podliczyłem szybo w myślach- około 17 godzin.
 -I co z tego? - zdziwił się Lou.
 -Cymbale, ona ma 18 lat, więc zgłoszenie przyjmą dopiero po 24 godzinach od zniknięcia! -przewróciłem oczami.- Najstarszy a najgłupszy...
 -Ej, to nie czas na ubliżanie sobie- zbeształ nas Zayn.
 -Masz rację- przyznałem, o czym usiadłem na krześle.- ale przypominam ci  że gdyby nie twoja i Sel głupota, to pewnie w tej chwili było by całkiem inaczej.
 -Byłem pijany!- odparł ze złością.
 -To nic nie zmienia.
 -Dużo bo nic nie pamiętam! Odpierz się w końcu!- warknął.
   Już miałem odpwiedzieć ale wtrącił się Liam.
 -Możecie się w końcu zamknąć?!
   Westchnąłem zgadzając się. Nagle zainteresowałem się leżącą niedaleko łyżeczką. Zacząłem ją obracać w palcach, a w tedy usłyszałem szelest stóp. Podniosłem wzrok na Ciemnego blondyna, który odsunął się nieco do do tyłu, wbijając wzrok w łyżeczkę, jak bym trzymał w dłoniach bąbę. Uśmiechnąłem się lekko.

(Perspektywa Seleny)

   Siedziałem nad rzeką, sącząc powoli ostatek wina z butelki i rzuciłam ją na ziemię. Była już ostatnią butelką jakiego kolwiek alkoholu. A było go dużo.
   Gdzie byłam? Nie miałam pojęcia. Nie umiałam zlokalizować. Nie byłam w stanie. do koła rozciągał się park.
   Wstałam powoli, chwiejąc się na nogach i weszłam na pobliski mostek Oparłam się o barierkę i spojrzałam mętnym wzrokiem na płynącą rzekę. To cud że jeszcze jakoś kontaktowałam. Ledwo co, ale jednak.
  -Co taka piękna kobieta robi tak późno w  tym parku?- usłyszałam za sobą jakiegoś faceta.
 -Odwal się- wybełkotałam.
 -w dodatku jeszcze pijana. No, no no. Nie ładnie tak!- zaśmiał się- chodź, przedstawię cię moim kolegom.
 -Nie!- zaprotestowałam.
   Nie miałam nawet siły się wyrywać. Spokojnie zaprowadził mnie do czarnej furgonetki i do niej wpakował...

(Perspektywa Carmen)

  -Niall!! Dzwońmy w końcu po tą policję!- jęknęłam chodząc nerwowo o jego pokoju.
   Westchnął.
 -Jest dopiero 11...-mruknął.
 -Co mnie to obchodzi?! Moja przyjaciółka zniknęła!- warknęłam- a jeżeli ktoś ją porwał? coś jej zrobił?
 -Car też się martwię- odparł.
 -To dzwoń do cholery, albo ja t zrobię- zawołałam nie dając mu wyboru.
   Zrezygnowany wyciągnął telefon i wybrał numer londyńskiej policji.
   o kilku minutowej rozmowie, zebraliśmy się i wszyscy pojechaliśmy na posterunek...

(Perspektywa Liam'a)

   Wyszedłem w końcu z pokoju  przesłuchań. Potarłem zmęczone oczy które jeszcze cudem się nie zamykały. dochodziła już 3 w nocy a ja nie spałem już od 45 godzin...
   Dowlekłem się jakoś do poczekalni, usiadłem i zadzwoniłem Po Niall'a żeby mnie odebrał. Nie urwała nawet chwila kiedy moja głowa opadła na pierś...
 
 -Liam! Obudź się! - usłyszałem głos Nialler'a.
   Potrząsał moje ramię.
 -Jeszcze chwileczkę- mruknąłem.
 -Liam, do cholery, chyba nie masz zamiaru spać tutaj?!-zawołał.
   Otworzyłem natychmiast oczy i spojrzałem na niego nieprzytomnie. Z wysiłkiem pomógł mi wstać, bo ja jeszcze nie kontaktowałem. Dopiero jak w twarz uderzył mnie silny letni wiatr obudziłem się.
   W samochodzie wyjąłem telefon i weszłem na twitter'a. Wciąż myśląc o ostatnich wydarzeniach napisałem:

        "Długo trzeba patrzeć w oczy,aby kogoś znać a w dodatku bardzo kochać, żeby swoje serce dać"

   Westchnąłem, wychodząc z aplikacji i rzuciłem telefon na półkę rozdzielczą.
 -Będzie dobrze- pocieszył mnie Niall.
 -Mam nadzieję- odparłem cicho.
   Kiedy zajechaliśmy przed nasz dom, bez słowa ruszyłem do swojego pokoju. BYłem wdzięczny że po drodze nie natknąłem się na Malika.
   Rozebrałem się do bokserek i resztką sił dotarłem do łóżka. Ale nie mogłem spokojnie spać. Co chwilę budziłem się z nocnych koszmarów. Kiedy po raz kolejny obudziłem się z krzykiem, usłyszałem ciche pukanie do drzwi.
 -Proszę- zawołałem ochrypłym głosem, wciąż uspokajając szaleńcze walenie serca.
   Do pokoju wszedł Zayn. Jęknąłem z nie zadowolenia.
 -Zanim cokolwiek powiesz czy mnie wyrzucisz z pokoju chciałem cię przeprosić za wszystko...nie mam pojęcia co zrobiłem rzez den cholerny alkohol, ale nigdy bym nie zdradził Peerie i ciebie, gdybym był trzeźwy. No ale się stało i wcale nie chcę się tłumaczyć. zawaliłem i za to siebie znienawidziłem.- powiedział szybko, a ja nie wiedziałem kompletnie co odpowiedzieć.
   Nadal byłem świadomy że kocham Selenę, ale jej zdrada z Zayn'em bardzo bolała.
 -Trudno mi będzie przebaczyć ci- wydusiłem.
 -Wiem, ale chciałem żebyś wiedział że bardzo tego żałuję- westchnął.
   Czekał żebym coś powiedział więcej ale ja...
 -Potrzebuję czasu-odpowiedziałem.
 -Rozumiem- odparł, cicho wycofując się z pokoju.
   Nie miałem pojęcia co robić...byłem rozdarty i...chyba potrzebowałem rady Louis'a.

(Perspektywa Harry'ego)

 -Co robisz ciekawego?- spytałem.
   Podszedłem od tyłu do Lou i delikatnie musnąłem jego szyję, zaciągając się zapachem jego perfum. Wzdrygnął się kiedy poczuł mój dotyk.
 -Nic- odpowiedział.
 -Chyba nie dostałeś zboczonego SMS-a od fanki jak wczoraj Nialler?-zachichotałem- ohh...Louis, jaką ty masz sexi pupę! Dasz pomacać?
 -Zamknij się!- powiedział i obrócil się do mnie przodem odrzucając telefon na bok.
 -Czyli tak? Mam być zazdrosny?
 -O moją siostrę Fizzy?-zachichotał.
 -No...ten...tego...też dziewczyna- wyszczerzyłem się.
   Lou przewrócił teatralnie oczami.  
 -Buziaczka?- za proponowałem niewinnie.
   Uśmiechnął się szeroko i pochylił się ku mnie, ale zanim się zorientował co kombinuje, rzuciłem się na niego, przewracając go na plecy i wpijając się w jego usta.
 -Wow- powiedział, kiedy oderwaliśmy się od siebie by zaczerpnąć powietrza- to jest "buziaczek"?
 -Ale ci się podobało- powiedziałem pewny swojej racji.
 -Jesteś niewyżyty- wytknął mi.
 -Ja ci zaraz pokarzę co to znaczy "niewyżyty"! -powiedziałem uśmiechając się szeroko.
 -Tak? No to czekam- zaczął się ze mną drażnić.
 -Tu i teraz?- zdziwiłem się.
 -No dajesz, kocie-musnął palcami mój policzek, zjeżdżając po linii szczęki i zatrzymał je na szyi.
   Zaczęliśmy się całować, a ja co chwilę przygryzałem jego wargę. Po chwili wsadziłem mu od koszulę ręce i zacząłem błądzić po jego torsie. Nagle o mało mu nie zdarłem koszuli i zacząłem całować jego szyję i klatkę piersiową, schodząc w dół, przy tym zostawiając na jego ciele dorodne malinki. Lou wplótł mi we włosy dłonie i czochrał włosy, tym samym sprawiając przyjemne dreszcze na mim karku. Czując że szatyn zaczyna się podniecać, dodatkowo przejechałem po jego kroczu ręką. Powoli rozpiąłem jego spodnie a później bokserki. Nie spieszyłem się. Objąłem ustami nadprzyrodzenie mojego chłopaka i drażniłem go językiem i ruszając wolno w dół i górę.
 -Harry, na litość Boską! przestań się nade mną znęcać!- wydyszał cicho pojękując.
   Przewróciłem oczami i przyspieszyłem, chichotając. I kto tu jest teraz niewyżyty?
   Nagle rozległo się pukanie i do pokoju wszedł Nialler, a w tym samym momencie Lou wytrysnął mi do ust, jego oczy zaszła mgiełka i przeciągle jęknął.
 -Kurwa! Fuuuuj!- krzyknął zamykając oczy- czy ja zawsze muszę widzieć jak wy TO robicie albo jak się całujecie?!
   Po czym wypadł z pokoju jak poparzony.
   Spaliłem buraka przez tą sytuację. Spojrzałem na Tommo, a on zwyczajnie wybuchnął śmiechem.
 -Co cię tak bawi?- zdziwiłem się.
 -Komiczna mina Nialler'a- zachichotał.
   Uśmiechnąłem się szeroko.
 -Dobra, ogarnij się, a ja idę się dowiedzieć co chciał nam powiedzieć blondyn- odarł Tomlinson ubierając się szybko.
 -Ale wieczorem wspólny prysznic!- zadecydowałem i klepnąłem go w pośladki kiedy wychodził.

        _____________________________________________________________

Heloł! kolejny rozdział za nami! i nie ma się zlituj się. Kończę już powoli opowiadanie bo mam już napisany epilog i wgl. ale będzie NASTĘPNE opowiadanie które już zaczęłam pisać. dzięki za wszystkie komentarze i ponad 2000 wejść :D 6 KOMENTARZY i kolejny rozdział :) pozdrawiam Payne'owa

Rozdział XVIII

(Perspektywa Seleny)

  

   Czas się zatrzymał wraz z widokiem Liam’a w drzwiach. Po chwili wypadł z pokoju z bólem wymalowanym na twarzy. Zrzuciłam z siebie mulata, który dość mocno uderzył o podłogę i obiegłam za Liam’em. Był już na dole kiedy go dogoniłam. Ubierał buty.

 -Liam! Daj mi to wytłumaczyć!- poprosiłam.

 -Selena, tu nie ma czego tłumaczyć...Myślałem że jesteś inna. Myliłem się- odpowiedział i odwrócił wzrok, bym nie zauważyła łez wzbierających się w jego oczach.

 -Liam...to on zaczął...ja tego nie chciałam- zaczęłam się rozpaczliwie tłumaczyć.

 -Nie widziałem żebyś jakoś chciała go powstrzymać. A teraz zejdź mi z oczu!

   Wypadł na zewnątrz, znikając w ciemności.

 -Liam...do nie tak...- szepnęłam bardziej do siebie niż do niego.

   Mój świat się zawalił. Straciłam właśnie ukochaną osobę, którą zraniłam tak, że znienawidziłam samą siebie...w sumie Zayn też nie był bez winy.

   Musiałam stąd  wyjść...nie mogłam tu zostać. Zeszłam szybko do piwnicy, zabrałam dużo alkoholu i wyszłam z domu. Chciałam się upić do nieprzytomności, zapomnieć o wszystkim. Poszłam w bliżej nieokreślonym kierunku i zaczęłam płakać. Sięgłam po wódkę i zaczęłam ją pić prosto z gwinta...

(Perspektywa Harry’ego)

   Otworzyłem powoli oczy, czując potworny ból głowy. Wtulony byłem w Louis’a i to całkiem...nagusieńki. On zresztą to samo. Nie pamiętałem prawdę mówiąc to nic. Mogłem tylko wywnioskować, że w nocy było gorąco między mną i Lou po rozrzuconych wszędzie ubraniach. Przywarłem do niego mocniej, delektując się ciepłem bijącym od niego.

 -Lou...śpisz?- spytałem cicho.

 -Nie- odpowiedział całując mnie w czoło.

 -Może pamiętasz...co wczoraj robiliśmy?- spytałem niepewnie.

 -Oj działo się- zachichotał.

 -Ja...nie pamiętam nic od kąt pogodziliśmy się z Zayn’em- jęknąłem.

 -Nie trzeba było tyle pic. Ale z tego co widziałem Malik ci dorównywał- dodał.

 -Aha- mruknąłem.

   Nastała przyjemna cisza.

 -Boo...?- odezwałem się po chwili.

 -Hmm? –wymamrotał.

 -Masz coś do picia?- spytałem niewinnie.

 -Tak. Zabezpieczyłem się na rano. Tylko nie wypij wszystkiego, mnie też suszy- odparł podając mi karton soku, który wyciągnął z pod łóżka.

   Nie patrząc jaki to sok, przyssałem się  zostawiając tylko kilka łyków i podałem Tommo.

 -Dzięki za szczodrość Styles- zakpił dopijając sok i rzucając go na podłogę- później się sprzątnie...

 -Larry!! Chcecie śniadanie?!- zawołał z dołu Niall.

 -Już idziemy!! –odkrzyknąłem.

 -Od kiedy nas nazywa „Larry” ?-zdziwił się Lou.

 -Nie mam pojęcia, ale mi się podoba- wyszczerzyłem się i wstałem, szukając w tym całym bałaganie bokserek.

   Tomlinson oparł się na łokciach i zaczął obserwować moje poczynania, kiedy snułem zupełnie nagi po pokoju.

 -Masz całkiem seksi tyłek- wyparował.

 -Masz lepszy- odparłem w tym samym Momocie znajdując bieliznę- niw uważasz że powinniśmy zainwestować w jedno wspólne łóżko...?

 -Może i masz rację- odpowiedział.

   Ubrałem bokserki i rzuciłem ubrania Louis’owi. Jak zawsze zszedłem na dół tylko w bieliźnie, a Lou kompletnie ubrany.

 -Nialler, zostawiłeś nam coś jeszcze, czy sam wszystko zjadłeś?- spytałem wchodząc do kuchni, czochrając sobie włosy jeszcze bardziej.

 -Taa- odpowiedział wystawiając mi język.

   Po chwili wrócił spowrotem do lektury. Usiadłem przy stole, nalewając sobie do szklanki mleka i sięgnąłem po tosty, chwilę później podsuwając talerz Tommo. Uśmiechnął się słodko i już miał pocałować mnie w usta, kiedy trzasnęły drzwi frontowe. Do kuchni wszedł przygnębiony Liam. Do tego dziwnie się zachowywał.

 -Hej- mruknął cicho.

 -Cześć- powiedziałem równocześnie z Lou.

   Nialler wyciągnął rękę w jego stronę żeby przybił piątkę, ale tak się nie stało. Poderwał szybko głowę z nad książki i spojrzał na niego zaskoczony. Li usiadł tylko bez słowa przy stole, nalał sobie soku i gapił się tępo w szklankę.

 -Liam, a gdzie Selena?- spytał niepewnie Lou.

   Skrzywił się na dźwięk jej imienia.

 -Coś się stało?

 -Zdradziła mnie- wydusił odwracając od nas wzrok.

 -Że co?! Selena?! Z kim?!- Niall prawie się zakrztusił tostem.

 -Z...Malikiem...- jego głos lekko zadrżał.

   Zapadł głucha cisza. Wszyscy byliśmy w szoku.  Zayn i Selena...?-jakoś mi to nie pasowało.

   Payne zakrył rękami twarz.

 -Ale...jak...?- odezwałem się pierwszy.

 -Ona wczoraj poszła do łazienki do góry. Długo nie wracała, więc pomyślałem ze się źle poczuła czy coś...łazienka była pusta. Przechodząc obok pokoju Zayna, usłyszałem że z kimś rozmawia. Myślałem że zadzwonił jak zwykle do Peerie. Postanowiłem więc spytać go czy jej nie widział. Wszedłem do pokoju... a tam co...? obmacują się nawzajem i całują! –wytłumaczył ani razu nie używając imienia Sel- dlaczego mi się to zawsze przytrafia?! Co ze mną nie tak?!

 -Z tobą jest wszystko w porządku tylko...źle natrafiasz- pocieszył go Louis, kładąc mu na ramieniu rękę.

 -a z Malik’iem to ja sobie pogadam! –zawołał Horan.

 -Z przyjemnością ci pomogę- poparłem go.

   Po chwili Liam stwierdził że idzie spać, bo całą noc plus przed południe, wałęsał się po Londynie, a ja położyłem głowę na ramieniu Tommo, który natychmiast otoczył mnie ramieniem.

(Perspektywa Zayn’a)

   Miałem taki piękny sen z Peerie, kiedy nagle obudziłem się z hukiem spadając z łóżka. No tak, nie miła pobudka. Wstałem z podłogi wcześniej wyplontywując się z kołdry, która ciasno owinęła się wokół mojego ciała. Do tego jęknąłem bo miałem potężnego kaca. W ogóle nie miałem pojęcia jak znalazłem się u mnie w pokoju...miałem jak to się mówi „urwany film”. Spałem nawet w ubraniach.

   Zwlekłem się na dół do salonu , szukając czegokolwiek do picia. Nagle w kuchni rozległ się głośny śmiech i radosne krzyki. Przykładając sobie do skroni palce wszedłem do kuchni.

   Niall za wszelką cenę chciał coś ukryć przed Harry’m i Lou pod stołem, którzy go otoczyli z dwóch stron.

 -Ej! Chłopaki! Spokojnie! I przy okazji nie wrzeszczcie tak bo mi łeb rozwala –poskarżyłem się.

   Ucichli i spoważnieli na mój widok. Ich spojrzenia wierciły mi w głowie dziury. Coś było nie tak. Nigdy się tak nie zachowywali w stosunku do mnie. No chyba że cos przeskrobałem.

 -Co?- spytałem w końcu.

 -Jak mogłeś cos takiego zrobić?!- zawołał z wyrzutem Louis.

 -Ale...o co chodzi?- spytałem zdezoriętowny sytuacją.

 -tylko nie kłam że nie wiesz! –tym razem odezwał się Hazz.

 -Właśnie nie wiem o co chodzi- powiedziałem jeszcze bardziej ogłupiały.

 -O to że o mało nie przeleciałeś Seleny na oczach Liam’a!- uświadomił mnie Nialler.

 -Ż-że co?! Żarty sobie ze mnie robicie?!- otworzyłem szeroko oczy niedowierzając w to co usłyszałem.

 -Albo faktycznie nic nie pamiętasz, albo tak dobrze udajesz- w drzwiach pojawił się Liam.

   Popatrzył na mnie oczami w których płonęła wściekłość, do mojej osoby. Nagle ktoś do tego zadzwonił do drzwi.

 -pójdę otworzyć – mruknął Li i zniknął w korytarzu.

   W kuchni zapadła cisza w której dał się usłyszeć jak Payne rozmawia z kimś. Nagle do kuchni wparowała Pezz, a za nią wszedł Liam. Oboje nie mieli zaciekowych min. Cofnąłem się do tyłu o parę kroków.

 -Ty dupku! Ty skończony idioto!- krzyknęła blondynka niebezpiecznie się do mnie zbliżając.- myślałeś że się nie dowiem?! A ja ci ufałam palancie!

 -Peerie...-zacząłem ale mi przerwała.

 -wiedziałam co było w x-factorze, że spotykałeś się z dwoma dziewczynami naraz! Myślałam że od tego czasu wydoroślałeś! A ty co?! Zdradziłeś mnie! I to z nie byle kim! Z samą Seleną Amity! Przecholowałeś! Z nami koniec!- wygarnęła mi płacząc przy tym i zanim się zorientowałem oberwałem z całej siły z liścia.

   Gdyby spojrzenia umiały zabijać, leżałbym już dwa razy martwy. Wybiegła wściekła z mieszkania, a ja dotknąłem palącego policzka. Po chwili Li też wyszedł. Opadłem ciężko na najbliższe wolne krzesło, nie zwracając uwagę na resztę chłopaków, ukryłem twarz w dłoniach.

 -Ja chyba kurwa śnię! To nie może być prawda!- krzyknąłem z bezsilności.

   Tyle się starałem i wszystko spieprzyłem!

   Poczułem jak zaczynają  mnie piec oczy i w tym samym momencie wezbrała się we mnie złość na samego siebie. Wstałem gwałtownie przewracając krzesło i wychodząc kopnąłem z całej siły w stojący w kącie kosz, który pękną na pół wysypując do okoła śmieci. Nie przejmując się tym, ruszyłem do swojego pokoju, zamykając się w nim i rozwalając wszystko co napatoczyło mi się do rąk. W końcu usiadłem na ziemi rycząc jak głupi z własnej głupoty...

Helloł! Witam po kolejnym rozdziale i mam nadzieję że się wam podoba :D za dwa tygodnie kolejny tylko musi być 5 KOMENTARZY! Dziękuję za wejścia i wszystkie inne komentarze J jak ktoś chce być powiadomiony o nowym rozdziale przez tt to piszcie nicki w komentarzu ;) 

PS. Powoli zbliżamy się do końca historii, ale nie  martwcie się, na koniec dużo akcji i szykuje kolejne opowiadanie (moja wena szleje):P

Pozdrawiam Payne’owa.

Ps. czytałam relację chłopaków na temat tego co przeżyli w Ghanie, jak to wygląda i wgl i ryczę jak pojebana widząc te wszystkie zdjęcia :'( jestem z nich cholernie z nich dumna i mam nadzieję że uda im się dużo uzbierać kasy na te wszystkie dzieci ;)